چـو حـسـن روی تـو آوازه در جـهان انداخـتهـوای عـشـق تـو در جـان بـی دلـان انـداخـتسمن بـران همه چوگان خویش بـشکستندکـنون کـه شـاه رخـت گـوی در مـیان ا…
| چـو حـسـن روی تـو آوازه در جـهان انداخـت | هـوای عـشـق تـو در جـان بـی دلـان انـداخـت |
| سمن بـران همه چوگان خویش بـشکستند | کـنون کـه شـاه رخـت گـوی در مـیان انـداخـت |
| از آن مــیـانــه گــل و لــالــه را بــرآمــد نــام | چـو بـحـر حـسن تـو خـاشاک بـر کران انداخـت |
| کـمـان ابـروی خـود بـین کـه تـرک غـمزه تـو | خـطـا نـکـرد خــدنـگـی کـزآن کـمـان انـداخــت |
| تــرا بـــدیــدم و صــبــر و قــرار رفــت از مــن | مگس چـو دید عسل خویشتـن در آن انداخـت |
| عــقـاب عــشــق تــوام صــیـد کـرد و در اول | چـو گوشت خورد و بآخر چو استـخوان انداخت |
| چـو تـو ز نـور سـپــر پـیـش روی داشـتـه ای | کـجــا بــسـوی تــو تــیـر نـظـر تــوان انـداخــت |
| مـرا یقـین شـده بـود آنکـه مـن بـتـو بـرسـم | کــرشــمـهـای تــوام بــاز در گــمــان انـداخــت |
| بــجـهـد بــنـده بــوصـلـت رسـد اگـر بــتــوان | بــبــیـل خــاک زمـیـن را بــر آسـمـان انـداخـت |
| بــشـعـر وصـف جـمـال تـو خـواسـتـم کـردن | ولـی جــلـال تــوام عـقـده بــر زبــان انـداخــت |
| چو خواستم که کنم نسبتش بلعل و عقیق | لـب تــو نـاطـقـه را سـنـگ در دهـان انـداخــت |
| کـسـی که در ره عـشـق آمد او دو عـالم را | چـو مـیخ کـفـش بـرفـتـن یکـان یکـان انـداخـت |
| بآب شـعـر رهـی غـســل دل کـنـد درویـش | کـه آتــش طــلـبــش در مـیـان جــان انـداخــت |
| تـرا چـو دید بـسـی گـفـت سـیف فـرغـانـی | «چه فتنه بود که حسن تو در جهان انداخت » |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
