چـو شـد پـادشـا بــر جـهـان یـزدگـردســپــه را ز دشــت انــدرآورد گــردکــلــاه بـــرادر بـــه ســر بـــر نــهــادهمـی بـود ازان مـرگ ناشـاد شـادچــنـ…
| چـو شـد پـادشـا بــر جـهـان یـزدگـرد | ســپــه را ز دشــت انــدرآورد گــرد |
| کــلــاه بـــرادر بـــه ســر بـــر نــهــاد | همـی بـود ازان مـرگ ناشـاد شـاد |
| چــنـیـن گـفـت بــا نـامـداران شــهـر | کـه هـرکـس کـه از داد یابـنـد بـهـر |
| نـخـسـت از نـیـایش بـه یزدان کـنـید | دل از داد مـا شـاد و خـنـدان کـنید |
| بــدان را نــمــانـم کــه دارنــد هـوش | وگـر دســت یـازنـد بــد را بــکــوش |
| کـسـی کـو بــجــویـد ز مـا راسـتــی | بـــیــارامــد از کــژی و کــاســتــی |
| بــه هـرجـای جـاه وی افـزون کـنـیـم | ز دل کــیـنــه و آز بــیــرون کــنــیـم |
| ســگــالــش نـگــویـیـم جــز بــا ردان | خــردمــنــد و بــیــداردل مــوبـــدان |
| کــســی را کــجـــا پـــر ز آهــو بـــود | روانـش ز بــیـشـی بــه نـیـرو بــود |
| بـه بـیچـارگـان بـر سـتـم سـازد اوی | گــر از چــیـز درویـش بــفــرازد اوی |
| بـکـوشـیـم و نـیـروش بـیـرون کـنـیـم | بـه درویش مـا نـازش افـزون کـنـیم |
| کـسـی کـو بـپـرهـیـزد از خـشـم مـا | هـمـی بـگـذرد تـیـز بـر چـشـم مـا |
| همـی بـسـتـر از خـاک جـوید تـنـش | هـمـان خـنـجــر هـنـدوی گـردنـش |
| بـه فـرمـان مـا چـشـم روشـن کـنـید | خرد را بـه تـن بـر چو جـوشن کنید |
| تـن هرکسـی گشـت لرزان چـو بـید | که گوپـال و شمشیرشان بـد امید |
| چو شد بر جهان پادشاهیش راست | بزرگی فزون کرد و مهرش بکاست |
| خــردمـنـد نـزدیـک او خــوار گـشــت | همه رسـم شاهیش بـیکار گشت |
| کـــنـــارنـــگ بـــا پـــهــلـــوان و ردان | هـمـان دانـشـی پــرخـرد مـوبــدان |
| یـکـی گـشــت بــا بــاد نـزدیـک اوی | جـفا پـیشـه شـد جـان تـاریک اوی |
| سـتــرده شـد از جــان او مـهـر و داد | بــه هـیـچ آرزو نــیـز پــاســخ نــداد |
| کــســی را نــبـــد نــزد او پـــایــگــاه | بــه ژرفــی مـکـافــات کـردی گـنـاه |
| هـرانـکـس کـه دسـتـور بـد بـر درش | فـــزایــنــده اخـــتـــر و افــســـرش |
| هـمــه عــهــد کــردنــد بــا یـکــدگــر | کـه هـرگـز نـگـویـنـد زان بـوم و بــر |
| همـه یکـسـر از بـیم پـیچـان شـدنـد | ز هول شـهـنـشـاه بـیجـان شـدنـد |
| فـــرســـتـــادگـــان آمـــدنـــدی ز راه | هـمــان زیـردســتــان فــریـادخــواه |
| چــو دســتــور زان آگــهـی یـافــتــی | بــدان کـارهـا تــیـز بــشــتــافـتــی |
| بـــه گــفــتـــار گــرم و بـــه آواز نــرم | فـرســتــاده را راه دادی بــه شـرم |
| بـگفـتـی کـه شـاه از در کـار نیسـت | شــمــا را بــدو راه دیـدار نـیـســت |
| نــمــودم بــدو هــرچ درخــواســتــی | بـه فرمانش پـیدا شـد آن راسـتـی |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
