ای زبــده جــهـان ز جــهـان نــازنـیـن تــویـیوانــدر خــور ثــنــای جــهــان آفــریــن تـــویــیدر پــای تــو فـشــانـم اگـر دســت رس بــودایـن نـازد…
| ای زبــده جــهـان ز جــهـان نــازنـیـن تــویـی | وانــدر خــور ثــنــای جــهــان آفــریــن تـــویــی |
| در پــای تــو فـشــانـم اگـر دســت رس بــود | ایـن نـازدیـده جـان کـه چـو جـان نـازنـین تـویی |
| از پـشـت آسـمـانت مـلـک می کـند خـطـاب | کــای بــه ز روی مــه مــه روی زمــیـن تــویـی |
| تــو بــرتــری ز وصــف و نـهـاذن نـمــی تــوان | حـدی درو کـه گـفـت تـوان ایـن چـنـیـن تـویـی |
| بـحریست نعت تـو و درو خوض مشکل است | زیــرا کــه گــوهــر صــدف مــا وطــیــن تــویـی |
| قـدرت که پـای جـمله اشـیا بـدسـت اوسـت | گـویـی یـدالـلـه اســت و ورا آســتــیـن تــویـی |
| ای مـســنـدت بــلـنـد شــده در مـقـام قـرب | بــنـگـر بــزیـر دســت کـه بــالـانـشـیـن تــویـی |
| عالم چو خاتمست در انگشت قبض و بـسط | اشـیـا نـفـوس خـاتــم وزیـشـان نـگـیـن تـویـی |
| هـر رطـب ویـابــسـی کـه رقـم دارد از وجـود | در خـویشـتـن طـلـب کـه کـتـاب المبـین تـویی |
| شـد رتـبـت تـو بـیشـتـر انـدر حـسـاب حـس | هـمـچـون الـف، اگـر چـه چـویـاواپـسـین تـویی |
| زآن لـعــل آبــدار کـه هـمـرنـگ آتــش اســت | مـا تـشـنـه ایـم و چـشـمـه مـاء مـعـیـن تـویی |
| بـر روی چـرخ دیده ای ای جـان هـلـال و بـدر | در عشق و حسن آن منم ای جان و این تویی |
| ای زلـــف یــار، بـــاز رســـن بـــاز جـــان مـــا | در تـو ز دسـت دست، که حـبـل المتـین تـویی |
| مـا جـمـلـه دل بـمهر تـو اسـپـرده ایم از آنک | دلــهـا خــزانـه مــلــک اســت و امــیـن تــویـی |
| بــر مــا بــنـور لــامـع اســلــام روشــنـســت | کای عـشـق یار غـیر تـو کفرسـت و دین تـویی |
| علم ار چه صادقست در اخبـار خود چو صبـح | لـیـک آفـتــاب مـشــرق حــق الـیـقـیـن تــویـی |
| یـارم صــریـح گــفــت اگــر چــنــد ایـن زمــان | چـون عـقـل در بــزرگـی مـا خـرده بـیـن تـویـی |
| تــا تــو تـویـی تــرا نـکـنـد عـشـق مـا قـبــول | کوهسـت چـون فرشتـه و عجـل سمین تـویی |
| خـرمـهـره وار جـوهـر دل را کـه هـسـت فـرد | بــر ریـســمـان مـبــنـد کــه در ثــمـیـن تــویـی |
| انـدوه عــشــق گـفـت کـه هـرگـز تــرا نـبــود | نـعـم الـرفـیـق جـز مـن و بئس الـقـریـن تـویـی |
| بـا مرد درد عشق کسی را چـه نسـبـتـست | او رشــح کــوثــر ســت ونـم پــارگــیـن تــویـی |
| ای زآب چشم شسته بسی آستان دوست | مسـکـین ز خـاک درگـه او بـوسـه چـین تـویی |
| وقتـسـت اگر شـوی چـو زلیخـا بـوصـل شـاد | یـعــقــوب وار در غــم یـوســف حــزیـن تــویـی |
| بـا شـعر همچـو شـهد ازین پـس بـبـاغ وصل | بـر گـل نشـین کـه نـحـل چـنین انگـبـین تـویی |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
