فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 29 تیر 1403

شماره ١٩

ای زبــده جــهـان ز جــهـان نــازنـیـن تــویـیوانــدر خــور ثــنــای جــهــان آفــریــن تـــویــیدر پــای تــو فـشــانـم اگـر دســت رس بــودایـن نـازد…

ای زبــده جــهـان ز جــهـان نــازنـیـن تــویـیوانــدر خــور ثــنــای جــهــان آفــریــن تـــویــی
در پــای تــو فـشــانـم اگـر دســت رس بــودایـن نـازدیـده جـان کـه چـو جـان نـازنـین تـویی
از پـشـت آسـمـانت مـلـک می کـند خـطـابکــای بــه ز روی مــه مــه روی زمــیـن تــویـی
تــو بــرتــری ز وصــف و نـهـاذن نـمــی تــوانحـدی درو کـه گـفـت تـوان ایـن چـنـیـن تـویـی
بـحریست نعت تـو و درو خوض مشکل استزیــرا کــه گــوهــر صــدف مــا وطــیــن تــویـی
قـدرت که پـای جـمله اشـیا بـدسـت اوسـتگـویـی یـدالـلـه اســت و ورا آســتــیـن تــویـی
ای مـســنـدت بــلـنـد شــده در مـقـام قـرببــنـگـر بــزیـر دســت کـه بــالـانـشـیـن تــویـی
عالم چو خاتمست در انگشت قبض و بـسطاشـیـا نـفـوس خـاتــم وزیـشـان نـگـیـن تـویـی
هـر رطـب ویـابــسـی کـه رقـم دارد از وجـوددر خـویشـتـن طـلـب کـه کـتـاب المبـین تـویی
شـد رتـبـت تـو بـیشـتـر انـدر حـسـاب حـسهـمـچـون الـف، اگـر چـه چـویـاواپـسـین تـویی
زآن لـعــل آبــدار کـه هـمـرنـگ آتــش اســتمـا تـشـنـه ایـم و چـشـمـه مـاء مـعـیـن تـویی
بـر روی چـرخ دیده ای ای جـان هـلـال و بـدردر عشق و حسن آن منم ای جان و این تویی
ای زلـــف یــار، بـــاز رســـن بـــاز جـــان مـــادر تـو ز دسـت دست، که حـبـل المتـین تـویی
مـا جـمـلـه دل بـمهر تـو اسـپـرده ایم از آنکدلــهـا خــزانـه مــلــک اســت و امــیـن تــویـی
بــر مــا بــنـور لــامـع اســلــام روشــنـســتکای عـشـق یار غـیر تـو کفرسـت و دین تـویی
علم ار چه صادقست در اخبـار خود چو صبـحلـیـک آفـتــاب مـشــرق حــق الـیـقـیـن تــویـی
یـارم صــریـح گــفــت اگــر چــنــد ایـن زمــانچـون عـقـل در بــزرگـی مـا خـرده بـیـن تـویـی
تــا تــو تـویـی تــرا نـکـنـد عـشـق مـا قـبــولکوهسـت چـون فرشتـه و عجـل سمین تـویی
خـرمـهـره وار جـوهـر دل را کـه هـسـت فـردبــر ریـســمـان مـبــنـد کــه در ثــمـیـن تــویـی
انـدوه عــشــق گـفـت کـه هـرگـز تــرا نـبــودنـعـم الـرفـیـق جـز مـن و بئس الـقـریـن تـویـی
بـا مرد درد عشق کسی را چـه نسـبـتـستاو رشــح کــوثــر ســت ونـم پــارگــیـن تــویـی
ای زآب چشم شسته بسی آستان دوستمسـکـین ز خـاک درگـه او بـوسـه چـین تـویی
وقتـسـت اگر شـوی چـو زلیخـا بـوصـل شـادیـعــقــوب وار در غــم یـوســف حــزیـن تــویـی
بـا شـعر همچـو شـهد ازین پـس بـبـاغ وصلبـر گـل نشـین کـه نـحـل چـنین انگـبـین تـویی

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج