ای دوست، دزد حاجـب و دربـان نمی شودگـرگ سـیه درون، سـگ چـوپـان نـمـی شـودویــرانــه تـــن از چـــه ره آبـــاد مــیــکــنــیمــعــمـوره دلــســت کــه و…
| ای دوست، دزد حاجـب و دربـان نمی شود | گـرگ سـیه درون، سـگ چـوپـان نـمـی شـود |
| ویــرانــه تـــن از چـــه ره آبـــاد مــیــکــنــی | مــعــمـوره دلــســت کــه ویـران نـمـی شــود |
| درزی شــو و بــدوز ز پــرهـیـز پــوشــشـی | کاین جامه جامه ایست که خلقان نمی شود |
| دانش چـو گوهریسـت که عـمرش بـود بـها | بــایــد گــران خــریـد کــه ارزان نــمــی شــود |
| روشـنـدل آنـکـه بـیم پـراکـنـدگـیش نیسـت | وز گــردش زمــانــه پــریـشــان نــمــی شــود |
| دریاسـت دهر، کشتـی خـویش استـوار دار | دریـا تــهـی ز فــتــنـه طــوفــان نـمــی شــود |
| دشـواری حـوادث هـسـتــی چــو بــنـگـری | جــز در نـقـاب نـیـسـتــی آسـان نـمـی شـود |
| آن مـکـتـبـی کـه اهرمـن بـد مـنش گـشـود | از بــهـر طــفـل روح دبــســتــان نـمـی شــود |
| هـمـت کـن و بـه کـاری ازین نـیـکـتـر گـرای | دکـــان آز بـــهــر تـــو دکـــان نـــمـــی شـــود |
| تــا زاتـش عـنـاد تـو گـرمـسـت دیـگ جـهـل | هـرگـز خـرد بـخـوان تـو مـهـمـان نـمـی شـود |
| گر شـمع صد هزار بـود، شـمع تـن دلسـت | تــن گـر هـزار جــلـوه کـنـد جــان نـمـی شـود |
| تـا دیـده ات ز پــرتـو اخـلـاص روشـن اسـت | انـوار حـق ز چـشـم تــو پــنـهـان نـمـی شـود |
| دزد طــمــع چــو خــاتــم تــدبــیـر مــا ربــود | خـنـدیـد و گـفـت: دیو سـلـیمـان نـمـی شـود |
| افـسـانه ای کـه دسـت هوی مینویسـدش | دیــبـــاچـــه رســـالــه ایــمــان نــمــی شــود |
| سرسبـز آن درخت که از تـیشه ایمن است | فـرخــنـده آن امـیـد کـه حــرمـان نـمـی شـود |
| هــر رهــنــورد را نـــبـــود پـــای راه شـــوق | هر دسـت دسـت موسـی عمران نمی شـود |
| کــشــت دروغ، بــار حــقــیـقــت نـمـیـدهـد | این خـشـک رود، چـشـمه حـیوان نمی شـود |
| جـز در نخـیل خـوشـه خـرما کسـی نیافـت | جـز بـر خـلیل، شـعـله گـلـسـتـان نمی شـود |
| کـار آگـهـی کـه نـور مـعـانـیـش رهـبـرسـت | بـــازرگــان رســـتـــه عــنــوان نــمــی شـــود |
| آز و هوی کـه راه بـهـر خـانـه کـرد سـوخـت | از بــهـر خــانـه تــو نــگــهـبــان نــمــی شــود |
| انــدرز کــرد مــورچـــه فــرزنــد خـــویــشــرا | گفـت این بـدان که مور تـن آسـان نمی شـود |
| آنکس که همنشین خـرد شد، ز هر نسـیم | چـون پـر کـاه بـی سـر و سـامـان نمـی شـود |
| دین از تـو کـار خـواهد و کـار از تـو راسـتـی | ایـن درد بــا مـبــاحــثــه درمــان نـمـی شــود |
| آن کو شناخت کعبـه تـحقیق را که چیست | در راه خــلــق خــار مــغــیـلــان نـمــی شــود |
| ظلمی که عجب کرد و زیانی که تن رساند | جـز بــا صـفـای روح تــو جــبــران نـمـی شـود |
| مـــــا آدمـــــی نئیــــم، از ایــــراک آدمــــی | دردی کــش پــیـالـه شــیـطــان نـمـی شــود |
| پـروین، خیال عشرت و آرام و خـورد و خواب | از بــهـر عـمـر گـمـشــده تــاوان نـمـی شــود |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
