فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 3 مرداد 1403

شماره ١٧٣: مرا گر دولتی باشد که روزی با تو بنشینم

مـرا گـر دولـتـی بـاشـد کـه روزی بـا تـو بـنشـینمز لـبــهـای تـو مـی نـوشـم ز رخـسـار تـو گـل چـیـنـمشبی در خلوت وصلت چو بخت خود همی خفتماگـــر اقـــب…

مـرا گـر دولـتـی بـاشـد کـه روزی بـا تـو بـنشـینمز لـبــهـای تـو مـی نـوشـم ز رخـسـار تـو گـل چـیـنـم
شبی در خلوت وصلت چو بخت خود همی خفتماگـــر اقـــبـــال بـــنــهــادی ز زانــوی تـــو بـــالــیــنــم
مرا گر بـی تـوام غـم نیسـت از هجـران و تـنهاییبــهـر چــیـزی کــه روی آرم درو روی تــو مـی بــیـنـم
اگر چون گل خس و خاری گزینی بـر چو من یاریمـن آن بـلـبـل نـیـم بــاری کـه گـل را بـر تـو بـگـزیـنـم
خـراج جـان و دل خـواهی تـرا زیبـد که سـلطـانیزکـات حـسـن اگـر بـدهی بـمن بـاری کـه مـسـکـینم
جـهانی شـاد و غـمـگـین انـد از هجـر و وصـال تـوبـوصـلـم شـادمـان گـردان کـه از هـجـر تـو غـمـگـینـم
دلـم بــبـریـد چـون فـرهـاد عـمـری کـوه انـدوهـتمـکـن ای خـسـرو خـوبــان طـمـع در جـان شـیـریـنـم
ز کــیـن و مـهـر دلـداران ســخــن رانـنـد بــا یـارانتـو بـا مـن کـین بـی مـهـری و بـا تـو مـهـر بـی کـینـم
نـظـر کـردم بـتـو خـوبــان بـیـفـتـادنـد از چـشـمـمچــو مــه دیـدم کــجــا مــانــد دگــر پــروای پــرویـنــم
مسـلمان آن زمان گردد کـه گوید سـیف فـرغـانیکه من بی وصل تو بی جان و بی عشق تو بی دینم
چـنان افتـاده عشقت شدم جـانا که چون سعدی« ز دسـتـم بـر نمی آید که یکدم بـی تـو بـنشـینم »

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج