بــدو گـفـت رســتــم کـه آرام گـیـرچـه گـویـی سـخـنـهـای نـادلـپــذیـردلـت بــیـش کـژی بــپـالـد هـمـیروانــت ز دیــوان بـــبـــالــد هــمــیتو آن گوی…
| بــدو گـفـت رســتــم کـه آرام گـیـر | چـه گـویـی سـخـنـهـای نـادلـپــذیـر |
| دلـت بــیـش کـژی بــپـالـد هـمـی | روانــت ز دیــوان بـــبـــالــد هــمــی |
| تو آن گوی کز پـادشاهان سزاست | نگوید سخـن پـادشا جـز که راسـت |
| جـهـانـدار دانـد کـه دسـتـان سـام | بــزرگـسـت و بــادانـش و نـیـک نـام |
| همـان سـام پـور نـریمـان بـدسـت | نـریـمـان گـرد از کـریـمـان بــدســت |
| بـزرگست و گرشاسپ بـودش پـدر | بــه گـیـتــی بــدی خـسـرو تــاجــور |
| هـمـانـا شـنـیـدسـتــی آواز ســام | نــبــد در زمــانــه چــنــو نــیـک نــام |
| بـکشـتـش بـه طوس اندرون اژدها | کــه از چــنـگ او کــس نـیـابــد رهـا |
| بـه دریا نهنگ و بـه خشکی پـلنگ | ورا کــس نـدیـدی گـریـزان ز جــنـگ |
| بـه دریـا سـر مـاهـیـان بـرفـروخـت | هم اندر هوا پـر کـرگـس بـسـوخـت |
| هـمـی پـیل را درکـشـیـدی بـه دم | دل خـــــرم از یــــاد او شـــــدم دژم |
| و دیـگـر یـکــی دیـو بــد بــدگـمـان | تـنش بـر زمین و سـرش بـه آسمان |
| کـه دریـای چـین تـا مـیانـش بـدی | ز تـــابـــیــدن خــور زیــانــش بـــدی |
| هـمـی مـاهـی از آب بــرداشـتــی | ســر از گـنـبــد مـاه بــگــذاشــتــی |
| بـه خـورشید ماهیش بـریان شدی | ازو چــرخ گــردنـده گـریـان نـشــدی |
| دو پـتـیاره زین گونه پـیچـان شـدند | ز تـیـغ یلـی هـر دو بـیـجـان شـدنـد |
| هـمـان مـادرم دخـت مـهـراب بــود | بــدو کــشــور هــنــد شــاداب بــود |
| کـه ضـحـاک بــودیـش پـنـجـم پـدر | ز شــاهــان گــیـتــی بــرآورده ســر |
| نـژادی ازیـن نــامــورتــر کــراســت | خـردمـنـد گـردن نـپــیـچــد ز راسـت |
| دگـر آنـک انـدر جــهـان ســربــسـر | یـلـان را ز مـن جــسـت بــایـد هـنـر |
| همـان عـهد کـاوس دارم نخـسـت | کـه بـر مـن بـهـانـه نـیـارنـد جـسـت |
| هـمـان عــهـد کــیـخــســرو دادگـر | که چون او نبست از کیان کس کمر |
| زمین را سـراسـر همه گـشـتـه ام | بــسـی شـاه بـیـدادگـر کـشـتـه ام |
| چو من بـرگذشتـم ز جیحون بـر آب | ز تــوران بــه چـیـن آمـد افـراسـیـاب |
| ز کـــاوس در جـــنــگ هــامـــاوران | بــه تــنـهـا بــرفــتــم بــه مــازنـدران |
| نـه ارژنـگ مـانـدم نـه دیـو سـپــیـد | نه سـنـجـه نه اولـاد غـنـدی نه بـید |
| هــمــی از پـــی شـــاه فــرزنــد را | بـــکــشــتـــم دلــیــر خــردمــنــد را |
| کـه گردی چـو سـهراب هرگز نبـود | بـــه زور و بـــه مــردی و رزم آزمــود |
| ز پـانـصـد همـانـا فـزونـسـت سـال | که تـا من جدا گشتـم از پـشت زال |
| همـی پـهـلـوان بـودم انـدر جـهـان | یــکــی بــود بـــا آشــکــارم نــهــان |
| بـــه ســـام فـــریــدون فـــرخ نــژاد | کـه تـاج بــزرگـی بـه سـر بــر نـهـاد |
| ز تـــخـــت انـــدرآورد ضـــحـــاک را | ســپــرد آن ســر و تــاج او خــاک را |
| دگــر ســـام کــو بـــود مــا را نــیــا | بــبــرد از جــهـان دانـش و کــیـمــیـا |
| سه دیگر که چون من ببستم کمر | تـن آسـان شـد انـدر جـهـان تـاجـور |
| بــران خــرمــی روز هــرگــز نــبــود | پـــی مــرد بـــی راه بـــر دز نــبـــود |
| کـه مـن بـودم انـدر جـهان کـامـران | مـرا بــود شــمـشــیـر و گــرز گــران |
| بـدان گـفـتـم این تـا بـدانـی هـمـه | تـو شـاهی و گردنکشـان چـون رمه |
| تـــو انــدر زمــانــه رســیــده نــوی | اگــر چــنــد بــا فــر کــیـخــســروی |
| تـن خـویش بـینی همی در جـهان | نـــه ای آگـــه از کـــارهــای نــهــان |
| چـو بـسیار شد گفتـها می خـوریم | بـه مـی جـان اندیشـه را بـشـکـریم |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
