فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 1 مرداد 1403

شماره ١٤٤: بر صفحه رخسار تو آنکس که نظر کرد

بـر صـفـحـه رخـسـار تـو آنکـس کـه نظـر کـردخــط تــو چــو اعــراب دلـش زیـر و زبــر کــردآنـرا کــه دمــی دیـده دل گــشــت گــشــادهچشم از همه در بـست…

بـر صـفـحـه رخـسـار تـو آنکـس کـه نظـر کـردخــط تــو چــو اعــراب دلـش زیـر و زبــر کــرد
آنـرا کــه دمــی دیـده دل گــشــت گــشــادهچشم از همه در بـست و بـروی تـو نظر کرد
مــا را کــمــر تـــو ز مــیــان تـــو نــشــان دادمــا را ســخــن تــو ز دهــان تــو خــبــر کــرد
خـبـاز مـشـیـت نـمـک از روی تـو درخـواسـتاز بــهـر فــطــیـری کـه ازو قــرص قــمـر کـرد
چــون صــورت تــو مـعـنـی صــد رنـگ نـدیـدمتــا دیـده مــعــنــیـم تــمــاشــای صــور کــرد
بــا یـوسـف اگـر چـنـد فـرو رفـت مـه حـسـنخـورشـیـد شـد و سـر ز گـریـبـان تـو بـر کـرد
در کــوی تـــو مــا را نــبـــود جـــای اقـــامــتوآن فــنـد نـکـردی کـه تــوانـیـم ســفــر کـرد
چــنــدانـکــه تــوانـم مــن گــریـان ز فــراقــتزآن لب که بـیک خـنده جـهان پـر ز شکر کرد
بــوســی خــوهـم و گــر نـدهـی بــاز نـیـایـمزیـن کـدیـه کـه کـار مـن درویـش چـو زر کـرد
بـا بـنده چـنان نیستـی ای دوست که بـودیپـیداسـت که در تـو سـخـن دشـمن اثـر کرد
در حـسـرت وصل تـو دل سوخـتـه بـگریسـتآبــش چـو کـم آمـد مـددش خـون جـگـر کـرد
زیـن کـار خـلـاصـی نـتــوان یـافـت بــتــدبــیـرزیـن سـیـل بــکـشـتـی نـتــوانـیـم گـذر کـرد
در خــوابــگـه وصــل تــو یـک روز نـخــســبــدعاشق که شبـی در غم هجـرانت سحر کرد
هـرگـز مـن و تـو هـر دو بـدیـن حـال نـبـودیـمحـسـن تـو تـرا شـکـل و مرا شـیوه دگر کـرد
لعلش بـسخن سیف تـرا شاد بـسی داشتطــوطـی لـبــش پــرورش تــو بــشــکـر کـرد
سیف این همه اشعار نه خود گفت اگر گفتمست این همه غوغا (نه) بخود کرد اگر کرد
از وعـده وصـل تــو دلـم چــون نـشــود شــادگـویـنـد بــود مـیـوه ز شـاخـی کـه زهـر کـرد

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج