اگـر تـو تـوبـه کـنی کـافـری مـسـلـمـان شـدبـتـوبـه ظـلـمت تـو نور و کـفـرت ایمان شـدفــرشــتــگــان کــه رفــیـق تــوانـد گــویـنـدتچـه نیک کـرد کز ا…
| اگـر تـو تـوبـه کـنی کـافـری مـسـلـمـان شـد | بـتـوبـه ظـلـمت تـو نور و کـفـرت ایمان شـد |
| فــرشــتــگــان کــه رفــیـق تــوانـد گــویـنـدت | چـه نیک کـرد کز افـعـال بـد پـشـیمان شـد |
| گـرفــت رنـگ ارادت چــو بــوی تــو بــشــنـود | بـبـرد گـوی سـعـادت چـو مـرد مـیدان شـد |
| چـو تـوبـه کـردی ای بــنـده خـواجـه وار بــنـاز | کــه در دو کــون بآزادی تـــو فــرمــان شــد |
| ز تـــو طـــلـــوع بــــود آفـــتـــاب طـــاعـــت را | چـو در شـب دل تـو مـاه تـوبـه تـابــان شـد |
| بــرو چــو اهـل هــدایـت کــنــون ره اســلــام | بــنـور تــوبــه کـه زیـت چــراغ ایـمـان شــد |
| بآب تـوبـه چـو جـان تـو شـسـت نامه خـویش | دل تــو جــامـع اسـرار حـق چــو قـرآن شـد |
| چـو نیسـت تـوبـه پـس از مرگ روشـنت گردد | که روز عمر تـو تـیره چـو شـب بـپـایان شـد |
| چــو بــرق تــوبــه بــغـریـد شـور در تــو فـتــاد | چـو بــرق خـنـده بـزد چـشـم ابـر گـریـان را |
| چــو نـفـس در تــو تــصـرف کـنـد بــمـیـرد دل | ولی چـو میل بـطـاعت کند دلت جـان شـد |
| چـو دل بـمـرد ز تـن فـعـل نـیک چـشـم مـدار | جـهان خـراب بـبـاشـد چـو کعبـه ویران شد |
| چــو اهـل کــفــر بــرون آمـد از مـســلـمـانـی | کسی که در پـی این نفس نامسلمان شد |
| بــاهـل فــقـر تــعــلـق کـن و ازیـشــان بــاش | بحق رسید چو ایشان چو مرد ازیشان شد |
| بــرای طـاعـت رزاق هـسـت دلـشـان جــمـع | وگـر چــه دانـه ارزاقـشــان پــریـشـان شـد |
| دلت که اوسـت خـضـر در جـهان هسـتـی تـو | از آن بــمــرد کــه آب حــیـات تــو نـان شــد |
| تـــو روح پـــرور تـــا نـــان بــــنـــرخ آب شـــود | تو تن پـرست شدی خوردنی گران زآن شد |
| ز حـرص و شهوت تـسـت این گدایی اندر نان | اگـر تـو قـوت خـوری نـان چـو آب ارزان شـد |
| چــو نـقـد وقـت تــرا شــاه فـقـر ســکـه بــزد | بـنزد همت تـو سـیم و سـنگ یکسـان شد |
| بـــرون رود خـــر شــهــوت زآخـــر نــفــســت | چـو گاو هسـتـی تـو گوسـپـند قـربـان شـد |
| تــرا بــســی شــب قـدرســت زیـر دامـن تــو | چـو خـواب فـکـرت و بـالین تـرا گریبـان شـد |
| دل تــو مـطــلـع خــورشــیـد مـعــرفــت گـردد | چـو گـرد جـان تـو گـردون تـوبـه گردان شـد |
| کنون سزد که ز چشم تو خون چکد چو کباب | چــو در تــنـور نـدامـت دل تــو بــریـان شــد |
| بـــرو بـــمــردم مــحــنــت زده نــفــس در دم | کــه دردمــنـد بــلــا را دم تــو درمــان شــد |
| ز عشـق بـدرقه کن تـا بـکوی دوسـت رسـی | اگـر دلـیـل نـبــاشـد بــکـعـبــه نـتــوان شـد |
| خـطـاب حـقـسـت این بـا تـو سـیف فـرغـانی | که گر تـو تـوبـه کنی کافری مسـلمان شـد |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
