سوزان و پریشان

از تکین بودن و تاریکی دل بیزارم

ز غمین بودن و باریکی دل بیمارم

سوزان و پریشان و ویران و سیه روزم

خامه ای را به قرطاسی بی ره می دوزم

می‌نویسم نامه ای را به فرنام دل آرا

می جوشم واژگان را ز بهر آن گُل آرا