خانه / کتابخانه دیجیتال / کتاب های شاعران / سیف فرغانی / رباعیات

رباعیات

در خــانـه دل عــشــق تــو مــجــمـع داردو از دادن جـــان کــار تـــو مــقــطــع دارددر شـعـر تــخـلـص بــتــو کـردم کـه وجـودنـظـمـیسـت کـه از روی تـ…

در خــانـه دل عــشــق تــو مــجــمـع دارد	و از دادن جـــان کــار تـــو مــقــطــع دارد
در شـعـر تــخـلـص بــتــو کـردم کـه وجـود	نـظـمـیسـت کـه از روی تـو مـطـلـع دارد
***
ای مـن هـمـه بـد کـرده و دیـده ز تـو نـیک	بـد گـفـتـه همه عـمر و شـنیده زتـو نیک
حــد بــدی و غــایــت نــیـکــی ایـنــســت	کـز مـن بــتـوبـد بـمـن رسـیـده زتـونـیـک
***
بـرکـرده خـویـشـتـن چـو بـگـمـارم چـشـم	بـر هـم زدن از تـرس نـمـی یارم چـشـم
ای دیده شـوخ بـین کـه من چـندین سـال	بـد کـردم و نیکی از تـو میدارم چـشـم !
***
کـردم هـمـه عـمـر آنـچـه نـمـی بـایـدکـرد	از کــرده او حـــذر نــمــی شـــایــد کــرد
امــــروز چــــنـــیـــنـــم و نـــدانـــم فــــردا	تــا بــا مـن بــیـچــاره چــه فـرمـایـد کـرد
***
ای جـــوهــر دیــنــت بـــزرو ســـیــم گــرو	بـــانــقـــد نـــبـــهــر نـــزد صـــراف مـــرو
روســکـه بــدل کـن کـه در آن دارالـضــرب	ایـن نــاســره دیـنــار تــو نـرزد بــدو جــو
***
ای نـــور تــــو آمــــده نــــقــــاب روح تــــو	خــورشــیــد زکــاتــی ز نــصــاب رخ تـــو
هر دل کـه هوای تـو بـر و سـایه تـو فـگـند	در ذره بــــبــــیـــنـــد آفـــتــــاب رخ تــــو
***
ای ســوخــتــه شــمــع مـه ز تــاب رویـت	وز خـــط تـــو افـــزون شـــده آب رویـــت
ایـن طـرفـه کـه دل گـرم نـشـد بـا تـو مـرا	جـــــز وقـــــت زوال آفـــــتـــــاب رویــــت
***
ای نقطه دهن خـطـت عجـب دایره اسـت	وز مـشــک تــرابــگـرد لـب دایـره اســت
بـر روز رخـت چـو صـبـح صـادق پـیـداسـت	کین خـط تـو گرد مه ز شـب دایره اسـت
***
هر بـوسـه کز آن تـنگ دهان می خـواهی	عمریست که از معدن جان می خواهی
در ظــلــمــت خــط او نــگــر زیــر لــبـــش	از آب حــیـوه اگـر نـشـان مـی خــواهـی
***
خط تو که ننوشت کسی زآن سان خوش	چون شمع وصال در شب هجـران خوش
آورد بــبــنــده شــاهـدی خــوش گــرچــه	شـاهد کـه خـط آرد نـبـود چـندان خـوش
***
جـــعـــفـــرکـــه زرخ مــاه تـــمــامــی دارد	در شـهـر بــلـطـف وحــسـن نـامـی دارد
بــا لــشــکــر حــســن در مـیـان خــوبــان	زآنـســت مـظــفــر کـه حــســامـی دارد
***
قــال بــعــد قـصــیـده ردیـفــهـا انـگـشــت	طبـعم که چـو لعل بـار گوهر سخـنسـت
چون پـسته تـنگ دوست شکر سخنست	در شـعر چـنانسـت که چـندین انگشـت
بـنمـود زدسـتـی کـه مـرا در سـخـنـسـت
عـشـقـت جــگـرم خـورد و بــدل روی آورد	رنـــگ از رخ مـــن بـــرد زتـــو بـــوی آورد
پـــای از در تـــو بـــاز نــگـــیــرم کـــه مــرا	سـودای تـوسـر گشـتـه درین کـوی آورد
***
گــر زان تــوام هـردو جــهـانــم بــســتــان	بــاکـی نـبــود سـود و زیـانـم بــســتــان
بــاز آی بــپـرسـش و بــبـیـن چـشـم تـرم	لب بـرلب خـشـکـم نه و جـانم بـسـتـان
***
عـشـقت که بـدل گرفتـه ام چـون جـانش	در دسـت و بـصـبـر مـی کـنـم درمـانـش
وز غـــایــت عـــزت کـــه خـــیـــالـــت دارد	در خــانـه چــشــم کــرده ام پــنـهـانـش
***
ایـام چــو بــســت کــهـربــا بــر دســتــت	بـی جـرم بـریـخـت خـون مـا بـر دسـتـت
سـلـطـان غـمـت خـنجـر خـود سـوهان زد	تـا کشـتـه شـود چـو من گدا بـردسـتـت
***
در دیــــدن ایـــن مــــدیـــنــــه زمــــزم آب	از مکـه اگر سـعـی کـنی هسـت صـواب
زیــــرا کـــــه درو مــــقـــــام دادر امـــــروز	رکـنـی کـه ازو کـعـبـه دلـهـاسـت خـراب
***
دل در طــلــب تــو خــســتـــگــیــهــا دارد	کــارش زغــم تــو بـــســتــگــیــهــا دارد
هر چـند که پـشت لشکر هستـیم اوست	زان روی بــسـی شـکـســتــگـیـهـا دارد
***
دل را چـو بــعـشـق تــوسـپــردم چــکـنـم	دل دادم و انـــدوه تـــوبـــردم چـــکـــنــم
من زنده بـعـشـق تـوام ای دوسـت و لیک	از آرزوی روی تــــو مــــردم چــــکــــنـــم
***
ای کـرده غـم عـشـق تــو غـمـخـواری دل	درد تــو شــده شــفــای بـــیــمــاری دل
رویـت کـه بــخــواب درنـدیـســت کـسـش	دیـــده نـــشـــود مـــگـــر بـــیـــداری دل
***
آنـــی کـــه مـــنـــورســـت آفـــاق از تــــو	مـحـروم بــمـانـدم مـن مـشـتــاق از تــو
این مـحـنـت نـو نـگـر کـه در خـلـوت وصـل	تــو بــاد گـری جـفـتـی ومـن طـاق از تـو
***
شب نیسـت که از غمت دلم جـوش نکرد	واز بــهـر تــو زهـر انــدهـی نـوش نـکــرد
ای جـــان جــهــان هــیــچ نــیــاوردی یــاد	آن را کــه تــراهــیــچ فــرامــوش نــکــرد
***
ای ســلــســلـه عــشــق تــو انـدر پــایـم	بـنـدیـسـت ز گـیـسـوی تـو بــرهـر پـایـم
ایـن شــعــرا اگـر بــدســتــت افـتــد روزی	گــردن مـکــش وبــنـه ســری بــر پــایـم