دلم گرفته،میرم سر کوچه میشینم زیر تیر برق و یه نخ سیگار دود میکنم.دلم بیشتر میگیره،میرم تو ایستگاه خالی اتوبوس،میشینم،منتظر اتوبوسی که راننده اش ،اگر الان خواب نباشه،چندان هم بیدار نیس.دلم بیشتر میگیره،میرم توی داروخونه،میگم دلم گرفته،دکتر میگه دل من هم.میزنم بیرون.میدوم،شاید دلم باز شه،ولی نفسم میگیره.پهن زمین میشم،دلم گرفته،نفسم هم .به آسمون نیگا میکنم،یه ستاره می افته،شاید اونم دلش گرفته….
نویسنده : علی مرتهب
بخش داستان کوتاه | پایگاه خبری شاعر
منبع: شعر نو
