پـــادشـــاهــی و جـــوانــی ســـد راه او نـــشـــدکـرد چــون ادهـم ز مـلـک عــالـم فــانـی کـنـاردر خــور اقـبــال روزافــزون خــود جــایـی نـیـافــت…
| پـــادشـــاهــی و جـــوانــی ســـد راه او نـــشـــد | کـرد چــون ادهـم ز مـلـک عــالـم فــانـی کـنـار |
| در خــور اقـبــال روزافــزون خــود جــایـی نـیـافــت | بــال بـر هـم زد بـرون رفـت از جـهـان بـی مـدار |
| در مــحـــرم کــرد عـــزم قـــنــدهــار و در صـــفـــر | کـرد در کـاشــان ســفـر از عــالـم آن کـوه وقـار |
| رفـت سـال «غـبـن » از عـالـم، زهی غـبـن تـمام | سـوخـت عـالـم را بـه داغ غـبـن آن عـالـم مدار |
| چــارده ســال هــلــالــی مــذهــب اثــنــاعــشــر | بــود از شــمـشــیـر گـردون صــولـت او پــایـدار |
| بــهـره از عــمـر گـرامـی یـافــت یـک قــرن تــمـام | اول قـــرن دوم رفـــت از جـــهـــان بـــی مـــدار |
| همـچـو ذوالـقـرنین عـالـمـگـیر مـی شـد دولـتـش | مــهـلــت قــرن دوم مـی یـافــت گــر از روزگــار |
| «ظل حق » چون بود سال شاهیش، سال رحیل | گشـت «آه از ظـل حـق » تـاریخ آن عالی تـبـار |
| دیـده خــونـبــار شــد هـر حــلـقـه زنـجــیـر عــدل | کـاین چـنـین نـوشـیـروانـی کـرد از عـالـم گـذار |
| چـــهــره او بـــود بـــاغ دلــگـــشـــای عـــالــمــی | دیـدنــش مــی بــرد از آیـیـنـه بــیـنــش غــبــار |
| بــود بــر فــرق ســلــیــمــان ســایــه بـــال پــری | بـــر ســـر تـــاج زر او جـــیــغــه هــای زرنــگــار |
| گـفـتـگـویـش وحـشـیـان را بـنـد بـر پـا مـی نـهـاد | طــایـران قــدس را مـی کـرد خــلـق او شــکـار |
| صــبـــح نــوروز جــهــان بــود از رخ چــون آفــتــاب | مـایـه عـیـش جـهـانـی بــود چـون فـصـل بـهـار |
| در بــهـشــت خــلـق او مـنـع تــمـاشــایـی نـبــود | جــنـت بــی پــاسـبــانـی بــود در هـنـگـام بــار |
| بـود بـا خـلـق جـهان چـون صـبـح صـادق خـنده رو | چـین نـمـی گـردید هـرگـز از جـبـینـش آشـکـار |
| غـنـچـه سـربــسـتـه پـیـشـش نـامـه واکـرده بـود | در دل خـــارا خــبـــر مــی داد از عــقــد شــرار |
| مـاه عـیـد فـتــح و نـصـرت بــود از شـمـشـیـر کـج | مــحـــور چـــرخ ظــفــر بـــود از ســنــان آبـــدار |
| ذره تـا خـورشـیـد را در پـایه خـود مـی شـنـاخـت | بــود در مـردم شــنـاســی بــی نـظــیـر روزگـار |
| پــیــش چــشــم خــرده بــیـن او رمــوز کــایـنــات | در دل شـب همـچـو انجـم بـود یکـسـر آشـکـار |
| هـیـچ رازی بــر ضـمـیـر روشـنـش پــنـهـان نـبــود | ابـــجـــد او بـــود خـــط ســـرنــوشـــت روزگــار |
| بــاطــنـش درویـش و ظـاهـر پــادشــاه وقـت بــود | داشـت پــنـهـان خــرقـه در زیـر لـبــاس زرنـگـار |
| آب مــــی شـــــد از گــــنــــاه دیــــگــــران آزرم او | آیـتــی از رحــمـت حــق بــود و عــفــو کـردگـار |
| حـفـظ نـامـوس جـهان را هیچ کـس چـون او نکـرد | بـــا کــمــال اقـــتـــدار از خـــســـروان نــامــدار |
| بـی نـیاز از شـهرت (و) مـسـتـغـنی از تـدبـیر بـود | داشـت دایـم لـوح تـعـلـیـم از دل خـود در کـنـار |
| تـــاج فـــرق پـــادشـــاهــان بـــود از راه نــســـب | در حــســب مـمـتــاز بــود از خــسـروان روزگـار |
| بــا هـمـه فـرمـانـدهـی فـرمـان پــذیـر شـرع بــود | سـرنـمـی پـیـچـید از فـرمـان حـق در هـیچ کـار |
| آفــتـــابـــی بـــود از نــور ولــایــت جـــبـــهــه اش | بـــود کـــار او رواج دیــن حـــق لـــیــل و نــهــار |
| سـعی در تـسـخـیر دلها داشت بـیش از آب و گل | بـود یک دل پـیش او بـهـتـر ز صـد شـهـر و دیـار |
| چـون جـواب تـلـخ، بـی مـنـت بـه سـایـل بــحـر را | همتش می داد و می شد جبهه اش گوهرنثار |
| بــزم را خــورشــیــد تــابـــان، رزم را مــریــخ بــود | وقـت پـیمـان بـود چـون سـد سـکـنـدر اسـتـوار |
| بـر رعـیـت مـهـربــان بـود و بـه دشـمـن قـهـرمـان | در مـقـام خـویش قـهر و لـطـف را مـی بـرد کـار |
| لـطـف عـالـمـگـیـر او چـون رحـمـت حـق عـام بـود | داشت یک نسبـت بـه خار و گل چـو ابـر نوبـهار |
| نـقـره انـجــم روان مـی شـد ز جـوی کـهـکـشـان | چـرخ را مـی داد اگـر سـرپـنجـه قـهرش فـشـار |
| جــوهـر تــیـغ شـجــاعـت بــود از چــیـن جــبــیـن | ذوالــفــقــاری بـــود عـــالــمــســـوز روز کــارزار |
| در زمــان او کــه بـــود اضــداد بـــا هــم مــتــفــق | چـشـم شـیـران بــود شـمـع بــزم آهـوی تـتــار |
| خـــار از بـــیــم ســـیــاســـت در زمــان عـــدل او | دامـن گـل را بـه مـژگـان پـاک می کـرد از غـبـار |
| مـســنـد اقـبــالـش از دســت دعـای خــلـق بــود | بــــود چـــتـــر دولـــت او ســـایـــه پـــروردگـــار |
| هـر سـر مـویـش جـهـانـی بــود از تــدبــیـر عـقـل | آه چـون گـویم، جـهانی رفـت ازین نیلی حـصـار |
| مـاه مـصـری بـود هـر خـلـقـش ز اخـلـاق جـمـیـل | کـاروانـی پــر ز یـوسـف رفـت بــیـرون زیـن دیـار |
| بـی سـخـن در هیچ عصـر و هیچ دورانی نداشـت | شـاه بـیتـی این چـنین مـجـمـوعـه لـیل و نـهار |
| در جـــوانــی داد دولـــت را بـــه فـــرزنـــد جـــوان | تـا بــه کـام دل شـود از عـمـر و دولـت کـامـکـار |
| کــرد پــاک از خــصــم، بـــیــرون و درون مــلــک را | شـمـه ای نـگـذاشـت بـاقـی از رسـوم گـیرودار |
| کـرد کـوتــه از خــراسـان پــای ازبــک را بــه تــیـغ | صــلـح کـرد از یـک جــهـت بــا رومـیـان نـابــکـار |
| کــرد از تــدبــیـر مـحــکــم رخــنـه هـای مـلــک را | بــعـد ازان فـرمـود رحـلـت از جــهـان بــی مـدار |
| داد دولــت را بــه فــرزنــد جــوان عــبـــاس شــاه | تــا بــمــانــد نــام او در هــر دو عــالــم پــایــدار |
| یـارب ایـن شــاه جــوان بــخــت بــلـنـد اقــبــال را | تــا دم صــبــح قـیـامـت در جــهـان پــایـنـده دار |
| آه کـز ســنـگـیـن دلـی هـای ســپــهـر بــی مـدار | روشنی بـخش جـهان را روز عشرت گشت تـار |
| در بــــهـــار نـــوجـــوانـــی کـــرد عـــالـــم را وداع | آسـمـان تـخـتـی کـه تـاجـش بـود مـهر زرنـگـار |
| آن کـه چـون طـوبـی جـهـانـی بـود زیر سـایه اش | نـاگـهـان از تـنـدبــاد مـرگ شـد بـی بـرگ و بـار |
| از قــضــای آســمــانـی بــر زمــیـن پــهـلــو نـهـاد | آن که می کرد از زمین بـوسش جهانی افتـخار |
| آن که چون شبـنم به روی بـستر گل تکیه داشت | کـرد از خـاک سـیـه بــالـیـن و بــسـتـر اخـتـیـار |
| آن کـــه رویــش بـــود عـــالــم را بـــهــار ارغـــوان | شـد ز بــیـمـاری چــو شـاخ زعـفـران زرد و نـزار |
| آن کــه آب دســت او مــی داد جــان بـــیــمــار را | کـرد در یـک آب خـوردن جــان شـیـریـن را نـثــار |
| آنـقـدر فــرصــت کـه حــرفــی آیـد از دل بــر زبــان | رفــت از عــالــم بــرون آن شــهــریــار نــامــدار |
| آن کـــه از قـــربـــانــیــانـــش بـــود آهــوی حـــرم | پـنجـه شـاهین مـرگ سـنگـدل کـردش شـکـار |
| کـرد آخــر از جــهـان بــا مـرکـب چــوبــیـن ســفـر | آن که می شـد لشکر عالم بـر اسـب او سـوار |
| دفـتــر عـمـرش مـجــزا شـد ز دســت انـداز مـرگ | آن کـه مـی شـد از خـط او دیده ها عـنـبـرنـگـار |
| رفـت در ابـر کـفـن چـون مـاه و سـر بـیـرون نـکـرد | بـرق جـولـانی کـه در یک جـا نمی بـودش قـرار |
| زیـر زلـف شـام پـنـهـان گـشـت هـمـچـون آفـتـاب | صـبــح سـیـمـایـی کـه بـود آفـاق ازو آیـیـنـه زار |
| داغ جــانــســوز شــهــیــد کــربــلــا را تــازه کــرد | مـرگ این شـاه حـسـینی نـسـبـت حـیدر تـبـار |
| ورد عــالـم غـیـر افـســوس و دریـغ و آه نـیـســت | تـا سـفـر کـرد آن جـهـان جـان سـوی دارالـقـرار |
| لوح خـاک از جـوی خـود چـون صفحـه تـقویم شـد | بس که شد چشم خلایق زین مصیبت اشکبـار |
| خـون بـه جـای آب مـی آمـد بـرون از چـشـمـه ها | این مصـیبـت سـایه می افکند اگر بـر کوهسـار |
| رفـت تــا آن شــاخ گـل در نـوبــهـار از بــوســتــان | دست افسوس آورد گلشن بـه جـای بـرگ، بـار |
| چـــون نــگـــردد تـــلــخ بـــر اولــاد آدم زنــدگــی؟ | شـهریاری چـون صـفـی الله گـذشـت از روزگـار |
| ســـازگــار او نــشـــد آب و هــوای ایــن جـــهــان | داشـت دایم گوشـه بـیماریی چـون چـشـم یار |
| چـون سـرشـک عـاشـقـان در هیچ جـا لنگر نکـرد | بـود در رفـتـن چـو آه از جـان عـاشـق بـی قـرار |
| چــون تــقـدس بــود غــالـب بــر مـزاج اشــرفــش | داشـت دایـم خـاطـرش از عـالـم خـاکـی غـبـار |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
