شـبــی چــون سـحــر زیـور آراسـتــهبـه چـندین دعـای سـحـر خـواسـتـهز مـهـتــاب روشـن جــهـان تــابــنـاکبــرون ریـخــتــه نـافــه از نـاف خــاکتـهـی گ…
| شـبــی چــون سـحــر زیـور آراسـتــه | بـه چـندین دعـای سـحـر خـواسـتـه |
| ز مـهـتــاب روشـن جــهـان تــابــنـاک | بــرون ریـخــتــه نـافــه از نـاف خــاک |
| تـهـی گـشـتـه بـازار خـاک از خـروش | ز بــانـگ جـرسـهـا بـر آسـوده گـوش |
| رقیبـان شب گشتـه سرمست خواب | فـرو بـرده سـر صـبــح صـادق بـه آب |
| من از شغل گیتی بر افشانده دست | بـه زنجـیر فـکرت شـده پـای بـسـت |
| گــشــاده دل و دیــده بـــر دوخـــتـــه | بــه ره داشــتــن خــاطـر افـروخــتــه |
| کـه چـون بـایدم مـطـرحـی سـاخـتـن | شــکــاری در آن مـطــرح انـداخــتــن |
| فـکـنـده ســریـن را ســراسـیـمـه وار | چــو بــالـیـن گـوران بــه گـوران نـگـار |
| ســـرم بـــر ســرم زانــو آورده جـــای | زمــیـن زیـر ســر آســمــان زیـرپــای |
| قــراری نــه در رقــص اعــضــای مــن | ســر مـن شـده کـرســی پــای مـن |
| بـــه جـــولـــان انـــدیــشـــه ره نــورد | ز پــهـلـو بــه پــهـلـو شـده گـرد گـرد |
| تــن خـویـش در گـوشـه بــگـذاشـتـه | بـه صحـرای جـان تـوشـه بـرداشـتـه |
| گـه از لـوح نـاخــوانـده عـبــرت پــذیـر | گـه از صـحـف پـیشـینگـان درس گیر |
| چـو شـمـع آتـش افـتـاده در بـاغ مـن | شــده بــاغ مــن آتــشــیـن داغ مـن |
| گـــدازنــده چـــون مــوم در آفـــتـــاب | به مومی چنین بسته بر دیده خواب |
| مــگــر جــاودان از مــن آمــوخــتــنــد | کـه از مـوم خـود خـواب را دوخـتــنـد |
| در آن رهــگــذرهــای انــدیــشــنــاک | پـراکـنـده شـد بــر سـرم مـغـز پــاک |
| درآمـد بـه من خـوابـی از جـوش مغـز | در آن خــواب دیـدم یـکـی بــاغ نـغــز |
| کـز آن بــاغ رنـگـیـن رطـب چــیـدمـی | و زو دادمـــی هــر کـــه را دیــدمــی |
| رطـب چـین درآمـد ز نـوشـینـه خـواب | دمــاغــی پــرآتــش دهــانــی پــرآب |
| بـــــرآورده مؤذن بــــه اول قــــنــــوت | کـه سـبــحــان حـی الـذی لـایـمـوت |
| بـــرآمـــد زمـــن نـــالـــه نـــاگـــهـــی | کز اندیشه پـر گشـتـم از خـود تـهی |
| چــو صــبــح ســعـادت بــرآمـد پــگـاه | شـدم زنـده چـون بــاد در صـبـحـگـاه |
| شـب افـروز شـمـعـی بــرافـروخــتــم | وز اندیشه چـون شمع می سوختـم |
| دلــم بـــا زبـــان در ســخــن پـــروری | چـو هاروت و زهره بـه افـسـونـگـری |
| که بـی شغل چـندین نبـاید نشست | دگــر بــاره طــرزی نــو آرم بــدســت |
| نــــوائی غــــریــــب آورم در ســــرود | دهـم جــان پــیـشــیـنــگــان را درود |
| بــــرآرم چــــراغــــی ز پــــروانـــه ای | درخـــتــــی بــــرآرایـــم از دانـــه ای |
| که هر که افـکند میوه ای زان درخـت | نـشـانـنـده را گـویـد ای نـیـک بـخـت |
| بـه شـرطـی که مشـتـی فـرومایگان | نــدزدنــد کــالــای هــمــســایــگــان |
| گــرفــتــم ســرتــیـز هـوشــان مــنـم | شـهـنـشــاه گـوهـر فـروشـان مـنـم |
| همـه خـوشـه چـینند و مـن دانه کـار | هـمـه خــانـه پــرداز و مـن خـانـه دار |
| بـرین چـار سـو چـون نـهـم دسـتـگـاه | کــه ایــمــن نــبـــاشـــم ز دزدان راه |
| کــه دارد دکــانــی در ایـن چــار ســو | کــه رخــنــه نــدارد ز بــســیـار ســو |
| چــو دریـا چــرا تــرسـم از قـطـره دزد | کـه ابـرم دهد بـیش ازان دسـت مزد |
| اگــر بــرفــروزی چــو مـه صــد چــراغ | ز خــورشــیـد بــاشــد بــرو نــام داغ |
| شــنـیـدم کـه رنـدی جــگـر تــافــتــه | درسـتــی کـهـن داشـت نـو یـافـتــه |
| شــنــیــد از دبــیــران دیـنــار ســنــج | کـه زر زر کـشـد در جـهان گـنج گـنج |
| بــه بــازار شــد تــا بــه زر زر کــشــد | بـه یـک مـغـربـی مـغـربـی درکـشـد |
| بــه دکـان گـوهـر فــروشــی رســیـد | کـه زر بـیشـتـر زان بـه یک جـا نـدید |
| فـرو ریـخـتــه زر یـک انـبــان چــسـت | قــراضــه قـراضــه درســتــا درســت |
| بــه امــیــد آن گــنــج دیــوار بــســت | بــرانـداخــت دیـنـار خــود را ز دسـت |
| چــو دیـنــارش از دســت پــرواز کــرد | ســوی گـنـج صــراف ســر بــاز کـرد |
| فــرومــانــد مــرد از زر انــگــیــخــتــن | وز آن یـک عــدد درصــد آمــیـخــتــن |
| بـــه زاری نــمــود از پـــی زر خــروش | بــنــالــیــد در مــرد جــوهــر فــروش |
| کـه از مـلـک دنـیـا بـه چـنـدین درنـگ | درسـتــی زر آورده بــودم بــه چـنـگ |
| شــنـیـدم نــه از زیـرکــی ز ابــلــهـی | کـه زر زر کـشـد چـون بــرابــر نـهـی |
| بــه گـنـجــیـنـه ایـن دکــان تــاخــتــم | زر خـــود بــــرابـــر بـــرانـــداخـــتـــم |
| مــگــر گــردد آن زر بــدیــن ریــخــتــه | خـود ایـن زر بــدان زر شـد آمـیـخـتـه |
| بــــخــــنــــدیـــد صــــراف آزاد مــــرد | وز آمــیــزش زر بـــدو قـــصـــه کـــرد |
| کـــه بـــســـیــار نــایــد بـــرانــدکــی | یـکـی بـر صـد آیـد نـه صـد بـر یـکـی |
| بــران کـس کـه شـد دزد بـنـگـاه مـن | بـسـسـت این مثـل شـحـنه راه من |
| بـــســـا آســـیــا کــوغـــریــوان بـــود | چــو بـــیــنــنــد مــزدور دیــوان بـــود |
| ز دزدان مرا بـس شد این دسـت مزد | کــه بــر مــن نـیـارنــد زد بــانـگ دزد |
| ســیـاهـان کـه تــاراج ره مـی کـنـنـد | بـه دزدی جـهان را سـیه مـی کـننـد |
| بـــه روز آتــشــی بـــرنــیــارنــد گــرم | کـه دارد هـمـی دیـده از دیـده شـرم |
| دبـــیــران نــگــر تــا بـــروز ســپـــیــد | قـلـم چـون تـراشـنـد از مـشـک بـید |
| نـــهـــان مــــرا آشــــکــــارا بــــرنــــد | ز گـنـجـه اسـت اگـر تـا بــخـارا بـرنـد |
| نــخــرنــد کــالــا کــه پــنــهــان بـــود | کـــه کـــالـــای دزدیـــده ارزان بــــود |
| ولـیـکـن چــو غــیـب آشــکــارا شــود | دل دوســـتـــان بـــی مــدارا شـــود |
| اگــــر دزد بــــرده نــــدارد نــــفــــیـــر | بـــود دزد خــود شــحــنــه دزدگــیــر |
| بـــه ارمــن گــذارم کــه خــود روزگــار | بـه هـر نـیـک و بــد بــاشـد آمـوزگـار |
| تـــرازوی گــردون گــردش بـــســیــچ | نـمـانـد و نـمـانـد نـسـنـجـیده هـیـچ |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
