آن مگس می شد ز بـهر توشه ایدیـد کـنـدوی عـســل در گـوشـه ایشد ز شوق آن عسل دل داده ایدر خـــروش آمــد کـــه کـــو آزاده ایکز من مسـکین جـوی بـسـتـاند …
| آن مگس می شد ز بـهر توشه ای | دیـد کـنـدوی عـســل در گـوشـه ای |
| شد ز شوق آن عسل دل داده ای | در خـــروش آمــد کـــه کـــو آزاده ای |
| کز من مسـکین جـوی بـسـتـاند او | در درون کـــنـــدوم بـــنــشـــانـــد او |
| شـاخ وصـلـم گـر بــبــرآیـد چـنـیـن | مــنــج نـیـکــوتــر بــود در انـگــبــیـن |
| کرد کارش را کسـی، بـیرون شوی | در درون ره دادش و بــسـتــد جــوی |
| چـون مگس را بـا عـسـل افتـاد کار | پای و دستش در عسل شد استوار |
| در طـپـیدن سـسـت شـد پـیوند او | وز چـخـیدن سـخـت تـر شـد بـنـد او |
| در خـروش آمد که ما را قهر کشت | وانگـبـینم سـخـت تـر از زهر کـشـت |
| گر جـوی دادم، دو جـو اکـنون دهم | بـوک ازین درمـانـدگـی بـیرون جـهـم |
| کـس درین وادی دمـی فـارغ مـبـاد | مـرد ایـن وادی بــجــز بــالــغ مــبــاد |
| روزگـاریـسـت ای دل آشـفـتـه کـار | تــا بــه غـفـلـت مـی گـذاری روزگـار |
| عمر در بـی حاصلی بـردی بـه سر | کـو کـنـون تـحـصـیـل را عـمـری دگـر |
| خـیز و این وادی مشـکل قـطـع کن | بـــازپــر، وز جــان وز دل قــطــع کــن |
| زانـک تـا بـا جـان و بـادل هـم بـری | مشـرکـی وز مشـرکـان غـافـل تـری |
| جـان بـرافشان در ره و دل کن نثـار | ورنـه ز اســتــغـنـی بــگـردانـنـد کـار |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
