جواد مهدی پور – پاک ..

هر کس که دهان را کند از زخم زبان پاک
بی شک شود از مرهم او زخم جهان پاک

از پرتو خورشید عقیق ارزش خون یافت
باعشق شود زندگی و جان و زبان پاک

چون تیر نکن دست در آغوش ، هدف را
تا خانه ی خود را نکنی مثل کمان پاک

صد کعبه ی مقصود به منزل نرساند
با پای تو وقتی که شود سنگ نشان پاک

دشنام دهد دولت بی مایه ی خود را
آن کس که شود سفره اش از تکه ی نان پاک

زمزم نکند پاک کسی را که مجوس ست
تا او نشود از نظر شیخ زمان پاک

از آینه جز روی صداقت نتوان دید
شهری که خراب ست ندارد دو جوان پاک