بــیـا ســاقـی آن شــب چــراغ مـغـانبـــیــاور ز مــن بـــرمــیــاور فـــغـــانچـراغـی کـزو چـشـمـها روشـنـسـتچــــراغ دلـــم را ازو روغـــنـــســـتبـ…
| بــیـا ســاقـی آن شــب چــراغ مـغـان | بـــیــاور ز مــن بـــرمــیــاور فـــغـــان |
| چـراغـی کـزو چـشـمـها روشـنـسـت | چــــراغ دلـــم را ازو روغـــنـــســـت |
| بـگو ای سـخـن کـیمیای تـو چـیسـت | عــیـار تــرا کـیـمـیـا ســاز کـیـســت |
| کـه چـنـدیـن نـگـار از تـو بـرسـاخـتـنـد | هـنـوز از تــو حــرفـی نـپــرداخـتــنـد |
| اگـر خــانـه خـیـزی قـرارت کـجــاسـت | ور از در درائی دیــارت کــجـــاســـت |
| ز مـــا ســــر بــــراری و بــــا مـــا نئی | نـمـائی بــه مـا نـقـش و پــیـدا نئی |
| عـمـل خــانـه دل بــه فـرمـان تــسـت | زبــان خـود عـلـمـدار دیـوان تــسـت |
| نـدانـم چــه مـرغــی بــدیـن نـیـکــوی | ز مــا یــادگــاری کـــه مــانــد تـــوی |
| سـخـن بـین چـه عـالیسـت بـالـای او | کــســـادی مــبـــیــنــاد کـــالــای او |
| مــتــاع گــرانــمــایــه کــاســد مــبــاد | وگــر بــاد بــر کــام حــاســد مــبــاد |
| بــیـارای سـخـنـگـوی چـابــک سـرای | بــسـاط سـخـن را یـکـایـک بــجــای |
| ســخــن ران ازان نـامـور خــفــتــگــان | فـســونـی فـرو دم بــه آشـفـتــگـان |
| *** | |
| گــزارنــده ســرگــذشــت نــخــســت | بــه انـدیـشــه نـغــز و رای درســت |
| چـنـیـن داد مـژده کـه چـون شـهـریـار | بـه مـلـک سـپـاهـان بـرآراسـت کـار |
| ز پــــیـــروزی چـــرخ پـــیـــروزه رنـــگ | نـبـودش بـسـی در صـفـاهان درنـگ |
| بـه اصـطـخـر شـد تـاج بــر سـر نـهـاد | بــه جــای کــیـومــرث و کــیــقــبــاد |
| شــد آراســـتـــه مــلــک ایــران بـــدو | قـوی گـشــت پــشـت دلـیـران بــدو |
| بــزرگــان بــدو تــهـنـیـت ســاخــتــنـد | بــدان سـر بـزرگـی سـر افـراخـتـنـد |
| نـثــاری کــه بــاشــد ســزاوار تــخــت | فـشـانـدنـد بــر شـاه پــیـروز بــخـت |
| ز ســرچــشــمـه نـیـل تــا رود گــنـگ | ز شـوراب چـین تـا بـه تـلـخ آب زنگ |
| رســولـان رســیـدنـد بــا ســاو و بــاج | همـایون کـنـان شـاه را تـخـت و تـاج |
| چـو شـه پــای بــر تـخـت زریـن نـهـاد | ز گنج سـخـن حـصـن روئین گـشـاد |
| کــه بــاد آفــریـنـنــده ای را ســپــاس | که کـرد آفـرین گوی را حـق شـناس |
| ســر چــون مـنـی را ز بــالـیـن خــاک | بــه انـجـم رسـانـیـد چـون نـور پـاک |
| بــــه ایـــرانـــم آورد از اقـــصــــای روم | بـه فـرمـان مـن سـنـگ را کـرد مـوم |
| بــــجــــائی رســــانـــیـــد کـــار مـــرا | کـه مـحــمـل کـشـد چــرخ بــار مـرا |
| پــــذیــــرفــــتــــم از داور آســــمــــان | کــه نــاســایـم از داوری یـک زمــان |
| ســتــمـدیـده را داد بــخــشــی کـنـم | شــب تــیـرگـان را درخــشـی کـنـم |
| خــرد بــر وفــا رهـنـمــای مــنــســت | صــلـاح جــهـان در وفــای مـنـســت |
| ره راســتـــی گــیــرم امــروز پـــیــش | کــه آگـاهـم از روز فــردای خــویـش |
| بـــــپــــرهــــیــــزم از روز عــــذر آوری | بـــپـــرهـــیــزگـــاری کـــنـــم داوری |
| ز پــیــشــانــی پــیــل تــا پـــای مــور | نـیـایـد ز مـن بـر کـسـی دسـت زور |
| نــدارم طــمــع بــر زر و ســیـم کــس | وگـر چــنـد یـابــم بــر آن دسـتــرس |
| ز خــلــق ار چــه آزار بــیـنـم بــســی | نـخــواهـم کـه آزارد از مـن کــســی |
| ده و دوده را بــــرگـــرفـــتــــم خــــراج | نـه سـاو از ولـایـت سـتـانـم نـه بـاج |
| اگــر گـنـجــی آرم ز دنـیـا بــه دســت | مهیا کـنم قـسـمـت هر کـه هسـت |
| دهـم هـر کــســی را ز دولـت کــلـیـد | کــنــم پــایـه کــار هــر کــس پــدیـد |
| هــنــرمــنــد را ســـر بـــرآرم بـــلــنــد | کــشــم پــای دیـوانــه را زیــر بــنــد |
| بــپــیـچــم ســر از رایـگــان خــوارگـان | مــگــر بــیــزبــانــان و بــیــچــارگــان |
| چـــو دارد تـــنــومــنــد کـــار آگـــهــی | نـخـواهـم کـه بـاشـد ز کـاری تـهـی |
| چـو بـیـنـم کـسـی را کـه او رنـج بــرد | که بـا خـرج او دخـل او هسـت خـرد |
| در آن خـــرجـــش امـــیــدواری دهـــم | ز گــنــجــیـنـه خــویـش یـاری دهـم |
| بــه دیـن و بــه دانــش کــنـم کــارهـا | دهـــــــم داد را روز بــــــــازارهـــــــا |
| نــدارم ز کــس تـــرس در هــیــچ کــار | مگـر زان کـسـی کـاو بـود تـرسـگـار |
| در آس افـکـنـم هر کـرا سـود نـیسـت | بـبـخـشایم آن را که بـخشودنیست |
| جـــهــان از ســـخـــا دارم آراســـتـــه | سخـن را مدد بـخـشم از خـواسـتـه |
| ســتـــم را ز خـــود دور دارم بـــهــش | سـتـمـکـش نوازم سـتـمگـاره کـش |
| بــجــای یـکــی بــد یـکــی بــد کــنـم | بـه پـاداش نـیـکـی یـکـی صـد کـنـم |
| عــقــوبــت کــنـم خــلـق را بــر گـنـاه | نـوازش کـنـم چـون شـود عـذرخـواه |
| چــو گـردن کـشـد خــصـم گـردن زنـم | چـو در دشـمـنـی تــن زنـد تـن زنـم |
| بـــنــا کـــردن نــیــکـــی از مــن بـــود | بـــدی را بـــدایــت ز دشــمــن بــود |
| مـن آن خــاک بــیـزم بــه غـربــال رای | کـه بــسـتــانـم و بــاز ریـزم بــجـای |
| چــو دولــاب کــو شــربـــت تـــر دهــد | از یـن سـرسـتـانـد بــدان سـر دهـد |
| بـــهــرچ از ســـر تـــیــغـــم آیــد فــراز | ســر تـــازیــانــه ام کــنــد تــرکــتــاز |
| سـر تــیـغـم آرد جــهـان را بــه چـنـگ | ســـرتـــازیــانــه دهــد بـــیــد رنــگ |
| از آن آمـــدم بـــر ســـر ایــن ســـریــر | کـه افـتــادگـان را شـوم دسـتــگـیـر |
| یــکــی پـــیــکــرم ز ابـــر و از آفــتــاب | به یک دست آتش به یک دست آب |
| بـه سـنگی رسـم سـخـت بـگدازمش | بـه کشتـی رسـم تـشنه بـنوازمش |
| بــه خــود نـامــدم ســوی ایـران ز روم | خـدایـم فـرسـتــاد از آن مـرز و بــوم |
| بــدان تــا حــق از بــاطــل آرم پــدیــد | ز مـن بــنـد هـر قـفــل یـابــد کـلـیـد |
| سـر حــق شـنـاسـان بــرارم ز خــاک | بــه بــاطـل پــرسـتـان درارم هـلـاک |
| ز دنـــیـــا بـــرم رنـــگ نـــاداشـــتـــی | دهــم بـــاد را بـــا چـــراغ آشــتـــی |
| فــرشــتــه کــنــم دیـو هــر خــانــه را | بــــرآرایـــم از گــــنــــج ویـــرانـــه را |
| کـجـا عـدل مـن سـر بــرارد چـو سـرو | ز بــیـداد شـاهـیـن نـتـرسـیـد تـذر و |
| شـبــانـی کـنـد گـرگ بــر گـوســفـنـد | هـمــان شــیـر بــر گــور نـارد گــزنـد |
| بــدان را ز نــیـکــی کــنــم نــاصــبــور | ز نــیـکــان بــدی را کــنــم نــیـز دور |
| کــســی را مــن ســر بــرافــراخــتــم | بــه پــای کـســش در نـیـنـداخــتــم |
| وگــر هــمــســـری را دریــدم جـــگــر | نــــدادم بـــــه درنــــدگـــــان دگـــــر |
| نـکـشـتـم نـهـانـی کـسـی را بـه زهر | مـگـر کـاشـکـارا بـه شـمـشـیر قـهر |
| نـه در کـس جــهـانـسـوزی آمـوخـتــم | نه بـی حـجـتـی خـرمنی سـوخـتـم |
| نخـواهم که آرم بـه کس بـر شکست | وگـر بـشـکـنـم مـومـیـائیـم هـسـت |
| گر از من به چشمی رسد چشم درد | تـــوانـــم درو تـــوتـــیــا نـــیــز کـــرد |
| خـــدایــم در ایــن کـــار یــاری دهـــاد | ز چــشـم بــدان رســتــگـاری دهـاد |
| چو این داستـان گفت شه یک بـه یک | نـیـوشـنـده را دسـت شـد بـر فـلـک |
| در آن انـجــمــن بــود بــســیـار کــس | بــه شــاه آزمـائی گـشــاده نـفــس |
| از آن بــوالـفــضــولـان بــســیـار گــوی | وزان بــوالـحــکـیـمـان دیـوانـه خـوی |
| پــژوهـنــده ای بــود حــجــت نــمــای | در آن انـجـمـن گـشـت شـاه آزمـای |
| کـه شـاهـا مـرا یـک درم درخــورسـت | اگر بـخـشی از کشـوری بـهتـرسـت |
| جــهــانــدار گــفــت از خــداونــد گــاه | بـــه انــدازه قـــدر او گـــنـــج خـــواه |
| پــژوهــنــده گــفــتــا چــو از یــک درم | خـجـالت بـرد شه که چـیزیست کم |
| بـه ار مـلـک عـالـم بـبـخـشـد بـه مـن | بــه انـجـم رسـانـد سـرم ز انـجـمـن |
| دگـر بـاره شـه گفـت کـای بـدسـگـال | بـــه انــدازه خـــود نــکـــردی سؤال |
| دو حاجـت نمودی نه بـر جـای خویش | یکـی کـم ز مـن دیگـری از تـو بـیش |
| بــه انـدازه بــاشـد سـخـن گـسـتـریـد | گـزافــه ســخــن را نـبــایـد شــنـیـد |
| ســخـــن کــان بـــه ابـــرو درآرد گــره | اگــر آفــریــنــســت نــاگــفــتــه بــه |
| دگــر پــرســشــی کــرد مــرد دلــیــر | کــه بــالـا چــرائی تــو و خــلـق زیـر |
| چـو گـوئی کـه یک رویه هـسـتـیم بـار | چـــرا زیــر و بـــالــا درآری بـــه کـــار |
| مـلـک گـفـت ســرور مـنـم زیـن گـروه | چـو سـر زیر بـاشـد نبـاشـد شـکـوه |
| ســـر رســـتـــنـــی زیــر زیــبـــا بـــود | ســـر آدمــی بـــه کــه بـــالــا بـــود |
| بــه ار شــاه را جــای بــاشــد بــلـنـد | کـه تـا دیده هـا زو شـود بـهره مـنـد |
| دگـر زیـرکــی گـفــت کــای شــهـریـار | خــردمــنــد را بـــا رعــونــت چــکــار |
| تـــــرا زیــــور ایــــزدی در دلــــســــت | بـه زیور چه پـوشی تـنی کز گلست |
| مــلــک گــفــت کــارایـش خــســروی | دهـد چــشــم بــیـنـنـدگــان را نـوی |
| من ار شخـص خود را چـو گلشن کنم | شـما را بـه خـود چـشم روشن کنم |
| نـبـیـنـی کـه چـون بـشـکـفـد نـوبـهـار | بــدو چــشــم روشــن شـود روزگـار |
| از آن نــکــتــه هــا مــردم تــیـزهــوش | پــر از لـعـل و پــیـروزه کـردنـد گـوش |
| دعـــا تــــازه کـــردنـــد بــــر جــــان او | بــه جـان بــاز بــسـتــنـد پــیـمـان او |
| از آن بـــردبـــاری کـــز او یــافـــتـــنـــد | بــه فـرمـان او پــاک بــشـتــافـتــنـد |
| بــه آیـیـن جــمــشــیـد هـر روز شــاه | شـدی بـر سـر گـاه هـر صـبــحـگـاه |
| نــوازش هــمــی کــرد بـــا بــنــدگــان | نـگــه داشــت آیـیـن فــرخــنــدگــان |
| فــرســتــاد نـامـه بــه هـر کــشــوری | بــه هـر مــرزبــانـی و هـر مـهـتــری |
| گـرائیـدشـان دل بـه افـسـون خـویش | امان دادشـان از شـبـیخـون خـویش |
| جــهـانـرا بــه فــرمــان خــود رام کــرد | در آن رام کـــــردن کــــم آرام کــــرد |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
