فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 11 اسفند 1402

حکایت لقمان حکیم

شـنیدم کـه لقـمان سـیه فـام بـودنــه تــن پـــرور و نــازک انــدام بـــودیـکـی بـنـده خـویـش پـنـداشـتـشزبــون دیـد و در کـار گـل داشــتــشجفا دید و ب…

شـنیدم کـه لقـمان سـیه فـام بـودنــه تــن پـــرور و نــازک انــدام بـــود
یـکـی بـنـده خـویـش پـنـداشـتـشزبــون دیـد و در کـار گـل داشــتــش
جفا دید و بـا جور و قهرش بساختبه سالی سرایی ز بهرش بساخت
چـو پـیـش آمـدش بـنـده رفـتـه بـازز لــقــمــانـش آمـد نـهـیـبــی فــراز
بـه پـایش در افـتـاد و پـوزش نـمـودبـخندید لقمان که پـوزش چه سود؟
بـه سالی ز جـورت جـگر خـون کنمبه یک ساعت از دل بـدر چون کنم؟
ولـی هم بـبـخـشـایم ای نـیکـمـردکــه ســود تــو مــا را زیـانـی نـکــرد
تـو آبـاد کردی شـبـسـتـان خـویشمرا حـکمت و معـرفت گشـت بـیش
غلامی است در خیلم ای نیکبختکـه فـرمـایمـش وقـتـها کـار سـخـت
دگــر ره نـیـازارمــش ســخــت، دلچــو یـاد آیـدم ســخــتــی کــار گـل
هر آن کـس کـه جـور بـزرگـان نبـردنـسـوزد دلـش بــر ضـعـیـفـان خــرد
گر از حـاکمان سـخـتـت آید سخـنتـو بــر زیـردسـتـان درشـتـی مـکـن

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج