دوش در روی گـــنـــبــــد خــــضــــرامانده بـود این دو چشم من عمدالـون انـفـاس داشـت پـشـت زمـیـنرنــگ زنــگــار داشـــت روی هــواکــلــبـــه ای بـــ…
| دوش در روی گـــنـــبــــد خــــضــــرا | مانده بـود این دو چشم من عمدا |
| لـون انـفـاس داشـت پـشـت زمـیـن | رنــگ زنــگــار داشـــت روی هــوا |
| کــلــبـــه ای بـــود پــر ز در یــتــیــم | پـــــرده ای پـــــر ز لؤلؤ لـــــالـــــا |
| آیــنـــه رنـــگ عـــیـــبـــه ای دیـــدم | راســت بــالــاش در خــور پــهـنــا |
| مـخـتــلـف شـکـل هـا هـمـی دیـدم | کــامــد از اخــتــران هـمـی پــیـدا |
| افــســری بـــود بـــر ســر اکــلــیــل | کــمـری داشــت بــر مـیـان جــوزا |
| راسـت پـروین چـو هفت قطره شـیر | بــر چــکـیـده بــه جــامـه خــضـرا |
| فــرقــدان هـمـچــو دیـدگــان هـژبــر | شــد پــدیـد از کـران چــرخ دو تــا |
| بـــر کــران دگــر بـــنــات الــنــعــش | شــد گـریـزان چــون رمـه ز ظــبــا |
| همـچـو مـن در میان خـلـق ضـعـیف | در مــیـان نــجــوم نــجــم ســهــا |
| گاه گفـتـم که مانده شـد خـورشـید | گـاه گـفـتـم کـه خـفـت ماه سـما |
| کـه نـه این مـی بـرآید از پـس خـاک | کـه نـه ایـن مـی بـجـنـبـد انـدر وا |
| مـن بــلـا را نـشـانـده پــیـش و بــدو | شـده خـرسـنـد اینـت هول و بـلـا |
| هـمــت مــن هـمـه در آن بــســتــه | کـه مـرا عــمـر هـســت تــا فــردا |
| مـویـهـا بــر تــنـم چـو پــنـجـه شـیـر | بــنــد بــر پــای مــن چــو اژدرهــا |
| نـــــالـــــه زار کـــــرد نــــتـــــوانــــم | کـه هـمـه کــوه پــر شــد ز صــدا |
| اشــک رانــدم ز دیــدگــان چــنــدان | کــز دل ســنــگ بــر دمــیـد گــیـا |
| گـر بـخـواهد از این همـه غـم و رنـج | بــرهــانــد بــه یـک حــدیــث مــرا |
| خــاصــه شــهــریـار شــرق عــلــی | آن چـو خـورشید فرد و بـی همتـا |
| آن کـه در نـام ها خـطـابـش هسـت | از عـــمــیــدان عـــصـــر مــولــانــا |
| دولــت از رأی او گــرفـــتـــه شـــرف | عــالــم از رأی او گــرفــتــه ضــیـا |
| خــنــجــر عــدل از او نــمــوده هـنــر | گــوهـر مــلــک از او فــزوده بــهــا |
| رأی او را ذلـــیــل گـــشـــتـــه قـــدر | عـزم او را مـطـیـع گـشـتــه قـضـا |
| تــیــغ او بــر فــنــای عــمــر دلــیــل | جــود او بــر بــقــای عــیـش گــوا |
| بـــس نــبـــاشـــد ســـخـــاوت او را | زاده کـــــــــــوه و داده دریـــــــــــا |
| گـر جـهـانـی بــه یـک عـطـا بــدهـد | از کف خـویش نشـمرد بـه سـخـا |
| دیــده عــالــم از تـــو شـــد روشــن | نــامــه دولــت از تـــو شـــد والـــا |
| مـلــک را رتــبــتــی نـمــانـد بــلــنـد | کــه نــفــرمــود شــهــریــار تــو را |
| جـز یکـی مرتـبـت نماند کـه هسـت | جـــایــگـــاه نـــشـــســـتـــن وزرا |
| بــشــتــاب انـدر آن کـه تــا بــکـنـی | روی داری هــمــیــشــه در بــالــا |
| ای چــو بــارنــده ابــر در مــجــلــس | وی چـو آشـفـتـه شـیر در هـیـجـا |
| بـاز سـالـی دو شـد کـه در حـضـرت | نـه ای از پـیـش تـخـت شـاه جـدا |
| نــه هـمــی افــتــدت مــراد ســفــر | نــه هــمــی آیـدت نــشــاط غــزا |
| بــاز بــر ســاز جــنــگ ایـرا هـســت | خون به جوش آمده به مرگ و فنا |
| زیـن کـن آن رزم کـوفـتــه شــبــدیـز | کـــار بـــنـــد آن زدوده روهــیــنـــا |
| دشـت را کـن بـه خـنجـرت جـیجـون | کـوه را کـن بــه لـشـگـرت صـحـرا |
| من از این قسـم خـویش می جـویم | بـــازیــی دیـــده ام دریــن زیـــبـــا |
| کـه بـه هر سـو گـذر کـنـد سـپـهـت | بــه هـوا بــر شـود غـبــار و هـبــا |
| مــن بــگــیــرم غــبـــار مــوکــب تــو | کــه بــود درد را عــلــاج و شــفــا |
| در دو دیـده کــشــم کــه دیـده مــن | گـشـت خـواهـد ز گـریـه نـابــیـنـا |
| در غـم زال مـادری کـه شـده اسـت | از غــم و درد و رنــج مــن شــیـدا |
| نـیـل کـرده رخــش ز ســیـلـی غــم | کــرده کــافــور دیــدگــان ز بـــکــا |
| چـون عـصـا خـشـک و رفـت نـتـوانـد | در دو گام ای عجـب مگر بـه عصا |
| راســت گـویـی هـمـی در آن نـگـرم | کـه چـه نالـه کـند صـبـاح و مـسـا |
| زار گــویــد هــمــی کــجــایــی پــور | کــز غــمــت مـرد مــادرت ایـنـجــا |
| مـن بــر ایـن گـونـه مـانـده در فـریـاد | زآشــنــایـان و دوســتــان تــنــهــا |
| بـسـتـد از مـن زمـانـه هـر چـه بـداد | بـا که کرده اسـت خـود زمانه وفـا |
| زآن نــیـارد ســتــد هــمــی جــانــم | کـه تـو بـخـریـده ایش و داده بـهـا |
| تـا ضـمـیری اسـت مـرمـرا بـه نظـام | تــا زبــانـی اســت مــرمـرا گــویـا |
| هـمـتــت را کــنـم بــه واجــب مـدح | دولـتــت را کــنـم بــه خــیـر دعــا |
| از چون من کس در این چنین جایی | چــه بـــود نــی جــز دعــا و ثــنــا |
| مـــــــر مـــــــرا داد رأی تــــــــو آرام | مــر مــرا کــرد جــود تــو بـــه نــوا |
| دسـتــم از بــخـشـش تـو پــر دیـنـار | تــنــم از خــلــعــت تــو پــر دیـبــا |
| شـبـی از من بـریده نیسـت صـلـات | روزی از مـن بـریده نـیسـت عـطـا |
| مـــر مــرا آنــچـــنــان هــمــی داری | کـه ز مـن هم حـسـد بـرنـد اعـدا |
| کــرد گــفــتــار مــن بـــه دولــت تــو | آب و خــون مـغـز و دیـده شــعــرا |
| ایـمـنـم زآنـکــه قــول دشــمـن مـن | نــشــود هـیـچ گــونـه بــر تــو روا |
| زآنــکــه هــرگــز گــزیــده رأی تــو را | هـیـچ وقــتــی نـیـوفــتــاد خــطــا |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
