ای صفت خاص تـو واجب بـه ذاتبـسـتـه بـه تـو سلسله ممکناتگـر نـرســد قــافــلـه بــر قــافــلـهفیض تو در هم درد این سلسلهکـون و مـکـان شـاهد جـود تـوانـ…
| ای صفت خاص تـو واجب بـه ذات | بـسـتـه بـه تـو سلسله ممکنات |
| گـر نـرســد قــافــلـه بــر قــافــلـه | فیض تو در هم درد این سلسله |
| کـون و مـکـان شـاهد جـود تـوانـد | حــجــت اثــبـــات وجــود تــوانــد |
| دایــره چــرخ مــدار از تـــو یــافــت | مـرحـلـه خـاک قـرار از تـو یـافـت |
| کیسه پر لعل و زر کان که هست | قـدرت تـو بــر کـمـر کـوه بــسـت |
| در ســخــن را کـه گـره کــرده ای | در صـدف سـیـنـه تـو پـرورده ای |
| عـرصـه گیتـی کـه بـود بـاغـسـان | تـربــیـت لـطـف تـواش بــاغـبــان |
| چـشـمـه مهرسـت گـل اصـفـرش | گـوی فـلـک غـنـچـه نـیـلـوفـرش |
| طــاســچــه نــرگــس او دور مــاه | جـلوه گـه نسـتـرنش صـبـحـگـاه |
| شـاخ شـکـوفـه اسـت ثــریـا در او | سـرخ شـفـق لـالـه حــمـرا در او |
| ســـــوســـــن آزاد وی آزادگـــــان | سـبــزه بــه زیـر قـدم افـتـادگـان |
| سـرو وی آن سـایـه ور سـربـلـنـد | کآمـده از دسـت تـهی بـهره مند |
| آنست بـنفشه که ز چـرخ درشت | جـامـه کـبـود آمـده و کـوژپـشـت |
| شـاخ گلش قامت شوخـان شنگ | غنچـه او خون شده دلهای تـنگ |
| بــلـبــل آن طـبــع سـخـن پــروران | در چـــمــن نــطـــق زبـــان آوران |
| این همـه آثـار کـه نـادر نـمـاسـت | بـر صفت هسـتـی قادر گواست |
| رو بــه تــو آریـم کـه قــادر تــویـی | نـظـم کـن ســلـک نـوادر تــویـی |
| بــاغ نـشـان گـر نـدهـد زیـب بــاغ | بـــاغ شــود بــر دل نــظــاره داغ |
| ور دهـدش جـلـوه بــه هـر زیـوری | هـر ورقـی بــاشـد ازان دفـتــری |
| ثــبــت در او قـاعـده هـسـتــیـش | در هنر خـویش سبـک دستـیش |
| رنــگـــرز بـــاغ تـــویــی بـــاغ مـــا | کــارگــه صــنــعــت صــبـــاغ مــا |
| همچو گلیم از تـو شده سرخ روی | رنـگـرزی های تـو را شـرح گـوی |
| تـیغ زبـان آخـتـه چـون سـوسـنیم | تـیـغ شـنـاسـایی تـو مـی زنـیم |
| بــودی و ایـن بــاغ دل افــروز نــی | بـاشـی و میدان شـب و روز نی |
| بـحـر بـقـایـی تـو و بـاقـی سـراب | مـنـک الــمـبــداء و الـیـک الـمآب |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
