چــــو دل بــــا دلـــبــــری آرام گـــیـــردز وصــــل دیـــگـــر کـــی کــــام گـــیـــردکـجــا پــروانـه پــرد ســوی خــورشـیـدچـو بـاشـد سـوی شـمـع…
| چــــو دل بــــا دلـــبــــری آرام گـــیـــرد | ز وصــــل دیـــگـــر کـــی کــــام گـــیـــرد |
| کـجــا پــروانـه پــرد ســوی خــورشـیـد | چـو بـاشـد سـوی شـمـعـش روی امـیـد |
| نـهی صـد دسـتـه ریحـان پـیش بـلـبـل | نـخــواهـد خــاطــرش جــز نـکــهـت گــل |
| ز مـهـر آتــش چــو در نـیـلــوفــر افــتــد | تــمـاشــای مـهـش کـی در خــور افــتــد |
| چـو خـواهد تـشـنـه جـانی شـربـت آب | نــیــفــتـــد ســودمــنــدش شــکــر نــاب |
| زلــیــخـــا را در آن فــرخـــنــده مــنــزل | هـمـه اسـبــاب حـشـمـت بــود حــاصـل |
| غــلــامــی بـــود پـــیــش رو عــزیــزش | نــبــود از مــال و زر کــم هــیـچ چــیـزش |
| پـــرســـتـــاران گــلــبـــوی گــل انــدام | پـــرســـتـــاریــش را بـــی صــبـــر و آرام |
| کـــــنــــیــــزان دل آشـــــوب دلـــــارای | پــی خـدمـتــگـری نـنـشـسـتــه از پــای |
| غــلــامــان قــصــب پــوش کــمــربــنـد | ز سـر تــا پــای شـیـریـن چـون نـی قـنـد |
| ســیـه فـامـانـی از عـنـبــر ســرشـتــه | ز شــهـوت پــاکــدامـن چــون فــرشــتــه |
| مـــقـــیـــمـــان حـــریـــم پـــاکـــبـــازی | امــــیــــنــــان حـــــرم در کــــارســـــازی |
| ز خــاتــونـان مــصــری هـمـنـشــیـنـان | بـــه رعــنــایــی و خــوبــی نــازنــیــنــان |
| هــمــه هــمــقــامــت و هـمــزاد بــا او | ز ذوق هــمـــنــشـــیــنــی شـــاد بـــا او |
| زلــیــخـــا بـــا هــمــه در صـــفـــه بـــار | کـه یـکـســان بــاشـد آنـجــا یـار و اغـیـار |
| بـــســاط خـــرمــی افــکــنــده بـــودی | درون پــر خــون و لـب پــر خــنـده بــودی |
| بـه ظاهر بـا همه گفت و شـنو داشـت | ولــی دل جــای دیــگــر در گــرو داشــت |
| لـبــش بــا خـلـق در گـفـتــار مـی بــود | ولــی جــان و دلــش بـــا یــار مــی بــود |
| ازان یـــاریـــگـــران در شــــادی و غـــم | نـبــودش بــا کــســی پــیـونـد مـحــکــم |
| بــه صـورت بــود بــا مـردم نـشـســتــه | بــه مـعـنـی از هـمـه خـاطـر گـسـسـتـه |
| ز وقـت صـبـح تـا شـب کـارش ایـن بـود | مــیــان دوســتـــان کــردارش ایــن بـــود |
| چو شب بر چهره مشکین پرده بستی | چـو مـه در پــرده اش تـنـهـا نـشـسـتـی |
| خــــیـــال دوســـت را در خــــلـــوت راز | نـشــانـدی تــا ســحــر بــر مـســنـد نـاز |
| بـه زانـوی ادب بــنـشـسـتـیـش پـیـش | بــه عــرض او رســانـیـدی غـم خــویـش |
| ز نـالــه چــنـگ مـحــنـت ســاز کــردی | ســــرود بــــیــــخــــودی آغــــاز کــــردی |
| بــدو گـفـتــی کـه ای مـقـصـود جــانـم | بــه مـصـراز خــویـشـتــن دادی نـشــانـم |
| عــزیـز مـصــر گـفـتــی خــویـش را نـام | عـــزیـــزی روزیـــت بـــادا ســـرانـــجـــام |
| بـــه فــرقــم تـــاج عــزت از عــزیــزیــت | بـــه روی آثـــار دولـــت از کـــنـــیـــزیـــت |
| بــه مـصــر امــروز مـهـجــور و غــریـبــم | ز اقـــبـــال وصـــالــت بـــی نــصـــیــبـــم |
| نـدانـم تــا بــه کـی ســوزم بــدیـن داغ | چـــراغ مـــحـــنــت افـــروزم بـــدیــن داغ |
| بــــیــــا و رونــــق بــــاغ دلــــم بــــاش | بـــه وصـــلــت مــرهــم داغ دلــم بـــاش |
| بـه نـومـیـدی کـشـیـد از عـشـق کـارم | ســــروش غــــیـــب کــــرد امــــیـــدوارم |
| بــدان امــیــدم اکــنــون زنــده مــانــده | ز دامـــن گـــرد نــومــیــدی فـــشـــانــده |
| بـه نـوری کـز جـمـالـت بــر دلـم تـافـت | یـقـیـن دانـم کـه آخــر خـواهـمـت یـافـت |
| ز شوقت گر چـه خونبـار است چـشمم | به سوی شش جهت چار است چشمم |
| خــوشــا وقـتــی کـه از راهـی بــرآیـی | بـــه بـــرج دیــده چــون مــاهــی درآیــی |
| چــو دیـدار تــو بــیـنـم نـیـســت گــردم | بـــســـاط هــســـتـــی خـــود درنـــوردم |
| کــنـم ســر رشــتــه پــنـدار خــود گــم | شــوم از بـــیــخــودی در کــار خــود گــم |
| مــرادیــگــر بــه جــای مــن نــبــیـنــی | چـو جــان آیـی بــه جـان مـن نـشـیـنـی |
| نــهــم یــکــســو خــیــال مــا و مــن را | تــو را یـابــم چــو جــویـم خــویـشـتــن را |
| تــــویـــی از هـــر دو عــــالـــم آرزویـــم | تــو را چــون یـافـتــم از خــود چــه گـویـم |
| سـحــر کـردی بــدیـن گـفـتــار شـب را | نـبــســتــی زیـن ســخــن تــا روز لـب را |
| چـو بــاد صـبــح جــسـتــن کـردی آغـاز | بـــر آیــیــن دگــر دادی ســـخـــن ســـاز |
| چـه گفتـی گفتـی ای بـاد سـحـر خـیز | شـمـیـم مـشـک در جـیـب سـمـن بــیـز |
| تــمـاشــاگــاه ســرو و ســوســن آرای | ز سـنـبــل جــعـدتــر بــر روی گـل سـای |
| بــه شـاخ از بــرگ جـنـبــانـی جـلـاجـل | شـــود رقــصـــان درخـــت پـــای در گــل |
| بـه مـعـشـوقـان بــری پـیـغـام عـاشـق | بــدیـن جــنــبــش دهــی آرام عــاشــق |
| ز دلــــــداران نـــــوازش نـــــامـــــه آری | کــنـی غــمــدیـدگــان را غــمـگــســاری |
| کس از من در جهان غمدیده تـر نیست | ز داغ هـجــر مــاتــمــدیـده تــر نـیـســت |
| دلــم بـــیــمــار شـــد دلــداریــی کـــن | غـمـم بــســیـار شـد غـمـخــواریـی کـن |
| بــه عــالـم هـیـچ مـنـزلــگــه نـبــاشــد | کــت آنـجــا گــاه و بــیـگــه ره نــبــاشــد |
| ز در ور خــــود بـــــود زآهــــن درآیــــی | چـــــو در بـــــنـــــدنــــد از روزن درآیــــی |
| بــبـخـشـا بـر چـو مـن بـی راه و رویـی | بــکـن از جــانـب مـن جــسـت و جـویـی |
| درآ در دار مــــلـــــک شـــــهــــریــــاران | بــــرآ بــــر تــــخـــتــــگـــاه تــــاجــــداران |
| بـه هـر شـهری خـبـر پـرس از مـه مـن | بــه هـر تـخـتـی نـشـان جـو از شـه مـن |
| گــذار افــکــن بــه هــر بــاغ و بــهــاری | قـــدم نـــه بـــر لـــب هـــر جـــویــبـــاری |
| بـود بــر طـرف جـویـی زیـن تـک و پـوی | بــه چـشـم آیـد تــو را آن سـرو دلـجــوی |
| بــه صــحــرای خــتــن نـه از کــرم گـام | بـــه صـــورتـــخـــانــه چـــیــن گــیــر آرام |
| تـــمــاشـــا کـــن ز روی او مــثـــالـــی | بــــه دام آور بــــه بـــــوی او غــــزالــــی |
| چـــو گــیــرد رای رفــتـــن زیــن دیــارت | بـــه هــر کــوه و دری کــافــتـــد گــذارت |
| اگــر پـــیــش آیــدت کــبـــک خــرامــان | بـــه یــاد او بـــزن دســتــش بــه دامــان |
| وگــر بـــیــنــی بـــه راهــی کــاروانــی | در او ســالــار گــشــتــه دلــســتـــانــی |
| بـه چـشـم مـن بـبـیـن آن دلـسـتـان را | بـــدیــن کــشـــور رســـان آن کـــاروان را |
| بــود کـان دلـسـتــان را چـون بــبــیـنـم | گـــلـــی از گـــلـــبـــن امــیــد چـــیــنــم |
| ز وقـت صــبــح تــا خــورشــیـد تــابــان | بـــه جــولــانــگــاه روز آمــد شــتـــابـــان |
| دلی پـر درد و چشم خونفشان داشت | بـه بــاد صـبــحـدم ایـن داسـتـان داشـت |
| چـو شـد خـورشـید شـمع مجـلـس روز | زلـیخـا همـچـو خـور شـد مـجـلـس افـروز |
| پـرسـتـاران بـه پـیشـش صف کشـیدند | رفـــیــقــان بـــا جـــمــالــش آرمــیــدنــد |
| بــه آن صــافــی دلــان پــاک ســیــنــه | بـــــجـــــای آورد رســــم و راه دیــــنــــه |
| بـه هـر روز و شـبـی ایـن بــود حـالـش | بــدیـن آیـیـن گـذشـتــی مـاه و سـالـش |
| چــو در خــانـه دل او تــنـگ گــشــتــی | بــه عـزم گـشـت تــیـزآهـنـگ گـشـتــی |
| گــهــی بــا داغ ســیــنــه ز آه و نــالــه | بــه دشـت افـراخـتــی خـیـمـه چـو لـالـه |
| ازان گــلــرخ بـــه لــالــه راز گــفـــتـــی | ز داغ دل ســـخـــن هــا بـــاز گــفـــتـــی |
| گهی چـون سـیل هر وادی بـه تـعجـیل | شــدی بــا دیــده گــریــان ســوی نــیــل |
| نـهـادی در مــیـان بــا او غــم خــویـش | زدی بـــر نــیــل دلــق مــاتـــم خــویــش |
| بــه سـر مـی بــرد ازیـنـسـان روزگـاری | بــه ره مـی داشــت چــشـم انـتــظـاری |
| کـــه یــارش از کـــدامـــیــن ره بـــرآیــد | چــو خــور طـالـع شـود چــون مـه بــرآیـد |
| بــیـا جــامـی کــه هـمـت بــرگــمـاریـم | ز کــنــعــان مــاه کــنــعــان را بـــیــاریــم |
| زلــیــخـــا بـــا دلــی امــیــدوار اســـت | نــظــر بـــر شــاهــراه انــتـــظــار اســت |
| ز حـــد بـــگــذشـــت درد انــتـــظــارش | دوا بــخــشــی کــنــیـم از وصــل یــارش |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج











