ای بــاد بــی آرام مــا بــا گــل بــگــو پــیـغــام مــاکای گل گریز اندر شـکر چـون گشـتـی از گلشن جـداای گـل ز اصـل شـکـری تــو بــا شـکـر لـایـقـتــ…
| ای بــاد بــی آرام مــا بــا گــل بــگــو پــیـغــام مــا | کای گل گریز اندر شـکر چـون گشـتـی از گلشن جـدا |
| ای گـل ز اصـل شـکـری تــو بــا شـکـر لـایـقـتــری | شـکر خـوش و گل هم خـوش و از هر دو شیرینتـر وفا |
| رخ بــر رخ شــکــر بــنــه لــذت بــگــیــر و بــو بــده | در دولــت شـــکــر بـــجـــه از تـــلــخـــی جـــور فــنــا |
| اکـنون کـه گـشـتـی گـلـشـکـر قـوت دلی نور نظـر | از گــل بـــرآ بـــر دل گــذر آن از کــجـــا ایــن از کــجــا |
| بـا خار بـودی همنشین چـون عقل بـا جـانی قرین | بــر آســمــان رو از زمـیـن مـنـزل بــه مـنـزل تــا لــقــا |
| در سـر خـلـقـان مـی روی در راه پـنـهان مـی روی | بـستان بـه بـستان می روی آن جا که خیزد نقش ها |
| ای گـل تـو مرغ نادری بـرعـکـس مرغـان می پـری | کـامـد پــیـامـت زان سـری پــرهـا بــنـه بــی پــر بــیـا |
| ای گل تو این ها دیده ای زان بر جهان خندیده ای | زان جــامـه هـا بــدریـده ای ای کـربــز لـعــلـیـن قــبــا |
| گـل های پـار از آسـمـان نعـره زنـان در گـلـسـتـان | کـای هر کـه خـواهـد نـردبـان تـا جـان سـپـارد در بـلـا |
| هین از ترشح زین طبـق بـگذر تو بی ره چون عرق | از شــیـشــه گـلـابــگــر چــون روح از آن جــام ســمـا |
| ای مقـبـل و میمون شـما بـا چـهره گـلـگـون شـما | بـودیـم مـا هـمـچـون شـمـا مـا روح گـشـتـیـم الـصـلـا |
| از گـلـشـکـر مقـصـود ما لطـف حـقـسـت و بـود ما | ای بــود مـا آهـن صــفــت وی لـطــف حــق آهـن ربــا |
| آهـن خــرد آیـیـنــه گــر بــر وی نــهـد زخــم شــرر | مـا را نمی خـواهد مـگـر خـواهم شـمـا را بـی شـمـا |
| هان ای دل مشکین سخـن پـایان ندارد این سخن | بـا کـس نـیارم گـفـت مـن آن هـا کـه مـی گـویی مـرا |
| ای شـمـس تـبـریـزی بـگـو سـر شـهـان شـاه خـو | بی حرف و صوت و رنگ و بو بی شمس کی تابد ضیا |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
