چــو فــیــاض دریـا درآمــد بــه مــوجز کـــــام صــــــدف در درآرد بــــــه اوجاز آن ابـــر کــاتـــش در آب افــکــنــدزمــیـن ســایـه بــر آفــتــاب…
| چــو فــیــاض دریـا درآمــد بــه مــوج | ز کـــــام صــــــدف در درآرد بــــــه اوج |
| از آن ابـــر کــاتـــش در آب افــکــنــد | زمــیـن ســایـه بــر آفــتــاب افــکــنــد |
| دگــر بـــاره دولــت درآمــد بـــه کــار | دل دولـتــی بــا ســخــن گـشـت بــار |
| فـرو رفـت شــب روز روشـن رســیـد | شــبــاهـنـگ را صـبــح صــادق دمـیـد |
| دگـر بـاره بـخـتـم سـبـک خـیـز شـد | نـشــاط دلـم بــر ســخــن تــیـز شــد |
| چـو دولـت دهـد بـر گـشـایش کـلـید | ز ســنــگ ســیـه گــوهــر آیــد پــدیـد |
| هـــمـــه روز را روزگـــارســــت نـــام | یــکــی روزدانــه ســت و یــک روز دام |
| چــو فــرمـان ده نـقــش پــرگـار کــن | بــه فــرمـان مـن کـرد مـلـک ســخــن |
| بــرانـداخـتــی کـردم از رای چـسـت | کـه این مـمـلـکـت بـر کـه آیـد درسـت |
| در ایـن شــهـر کـاقــبــال یـاری کـنـد | کـه بــاشــد کـه او شــهـریـاری کــنـد |
| خـرد گـفـت کـه آنکـس بـود شـهریار | کـه بــاشــد پــســنـدیـده در هـر دیـار |
| بــه داد و دهــش چــیــره بــازو بــود | جــهـان بــخـش بــی هـم تــرازو بــود |
| بــه مـور آن دهـد کـو بــود مـورخــوار | دهــد پـــیــل را طـــعـــمــه پـــیــل وار |
| نه چـون خـام کاری که مستـی کند | بــه خــامـه زدن خــام دســتــی کـنـد |
| رهـاورد مـوری فــرســتــد بــه پــیـل | دهــد پـــشـــه را راتـــب جـــبـــرئیــل |
| هـمــه کــار شــاهــان شــوریـده آب | از انـدازه نـشــنــاخــتــن شــد خــراب |
| کـه یک ره سـر از نیزه نشـنـاخـتـنـد | بــه مـسـتـی کـلـاهـی بــرانـداخـتـنـد |
| بــزرگ انــدک و خــرد بــســیـار بــرد | شــکـوه بــزرگـان ازیـن گـشــت خــرد |
| سخائی که بی دانش آید بـه جوش | ز طــــبــــل دریـــده بــــرآرد خــــروش |
| مــراتـــب نــگــهــدار تـــا وقــت کــار | شـــمــردن تـــوانــی یــکــی از هــزار |
| کـم و بـیش کـالـا چـنـان بـرمـسـنـج | کـه حـمـال هـر سـاعـت آیـد بــه رنـج |
| مـکـش بــر کـهـن شـاخ نـو خــیـز را | کــز ایـن کـشــت شــیـرویـه پــرویـز را |
| مــزن اره بـــر ســالــخــورده درخــت | که ضحاک ازین گشت بی تاج و تخت |
| جــهـانـدار چـون ابــر و چـون آفـتــاب | بـه انـدازه بـخـشـد هـم آتـش هم آب |
| بــه دریـا رسـد در فـشـانـد ز دسـت | کــنــد گــرده کــوه را لــعــل بـــســت |
| بــه هـرجــا کــه رایـت بــرآرد بــلـنـد | ســر کـیـســه را بــر گـشـایـد ز بــنـد |
| بـه حـمدالله این شاه بـسـیار هوش | کـه نـازش خــرسـت و نـوازش فـروش |
| زبــر ســخــتــن کــوه تــا بــرک گــاه | شــنــاســد هـمــه چــیـز را پــایـگــاه |
| بـــه انــدازه هــر کـــه را مـــایــه ای | دهـــا و دهـــش را دهـــد پـــایـــه ای |
| از آن شــد بــراو آفــریـن جــای گـیـر | کـــه در آفـــریــنــش نـــدارد نــظـــیــر |
| ز من هر کس این نامه را باز جست | بـــه عــنــوان او نــامــه آمــد درســت |
| جـز او هـر کـه را دیـدم از خـسـروان | نـــدیـــدم در او جـــای خـــلـــوت روان |
| ســری دیــدم از مــغــز پـــرداخــتــه | بــسـی سـر بــه نـاپــاکـی انـداخـتــه |
| دری پــر ز دعـوی و خــوانـی تــهـی | هــمــه لــاغــریـهــای بــی فــربــهـی |
| هـمـه صــیـرفــی طــبــع بــازارگــان | جــگــرخــواره جـــامــگــی خــوارگــان |
| هـمـیـن رشـتـه را دیـدم از لـعـل پــر | ضـمـیـری چــو دریـا و لـفـظـی چــو در |
| خـریـداری الـحـق چــنـیـن ارجــمـنـد | سـخـنـهای مـن چـون نـبـاشـد بـلـنـد |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
