جـهاندیده پـیری بـه سـودای گشتقــدم زد ز خــانــه بــه پــهـنــای دشــتبــــرآورده گــــوری نــــو از دور دیــــدوز آنـجــا صـدایـی بــه گـوشـش رسـیـد…
| جـهاندیده پـیری بـه سـودای گشت | قــدم زد ز خــانــه بــه پــهـنــای دشــت |
| بــــرآورده گــــوری نــــو از دور دیــــد | وز آنـجــا صـدایـی بــه گـوشـش رسـیـد |
| چــو آهـو ســوی گـور شـد تــیـزگـام | کـه تــا بــیـنـد آنـجـا کـه شـد صـیـد دام |
| کـسـی دید افـتـاده در خـون و خـاک | ز ســـیــنــه کـــشـــان نــالـــه دردنــاک |
| ز خـــون جـــگــر از مــژه اشــکــریــز | بــه دسـت تــظـلـم بــه سـر خــاکـبــیـز |
| بدو گفت کای سخره مرگ و زیست | تـو را این هـمـه مـاتـم از بـهـر کـیـسـت |
| بـه خاک اندرت کیست مدفون شده | کـه حـالـت بــدیـنـسـان دگـرگـون شـده |
| جــــفــــاکــــاری روزگــــار درشــــت | به حرمان ز اصلت شکسته ست پشت |
| و یـــا تــــنـــدبــــاد قـــضــــا و قــــدر | فـــکـــنــده ز شـــاخ تـــو نــورس ثـــمــر |
| و یـا دسـت چــرخـت زده خـنـجــری | جـــدا کـــرده از هــم صـــدف گــوهــری |
| و یـا مـانـده ای از مـهـی مـهـرکـیش | بــدومـیـلـت از خـویـش و پـیـونـد بــیـش |
| بـگـفـتـا کـز اینـها همـه نیسـت هیچ | ز چـــیــز دگــر دارم ایــن تـــاب و پـــیــچ |
| هـمـی گــریـم از بــهـر چــیـزی دگـر | کـز ایـنـهـا بــه مـن هـســت نـزدیـکــتــر |
| قوی پـنجـه خـصـمیم همسـایه بـود | کـه از حــشـمـت و جــاه پــر مـایـه بــود |
| نــبــود از جــفــای ویــم ای عــجــب | نــه آســایــش روز و نــی خــواب شــب |
| شــنــیـدم کــه دیـروز بــهـر شــکــار | دریـن دشــت مـی رانـد مـرکــب ســوار |
| چـنـان شـسـت بـگـشـاد بـر آهویی | کـه نـگـشــاد از آنـســان قـوی بــازویـی |
| بــدان گــونــه زد زخــم صــیـد زبــون | کــه پــیـکــانــش از پــهــلــو آمــد بــرون |
| چــو از زخــم او صـیـد شــد دردمـنـد | بــه بــالــای او خــویـشــتــن را فــکــنـد |
| چـنـانـش بـه دل نـوک پـیکـان خـلـید | کـه چـون آهـویـش رشـتــه جــان بــریـد |
| ز آزار پـــــیـــــکـــــان در آن کـــــارزار | شـکـار افـکـن افـتــاد هـمـچــون شـکـار |
| بـرآورده پـیـش تـو ایـن خـاک اوسـت | بـه خـاک اندرون جـسـم نـاپـاک اوسـت |
| بــــدان آمـــدم تـــا بــــدو بــــگـــذرم | بــه چــشــم شــمـاتــت در او بــنـگــرم |
| چـو کـردم بـدیـن نـیـت اینـجـا درنـگ | درآمـد بــه چـشـمـم یـکـی لـوح سـنـگ |
| نـوشـتـه بــر آن نـکـتـه ای جـانـگـداز | کـــه ای کـــوتـــه انــدیــش دامـــن دراز |
| مــکــش دامــن نــاز بـــر خـــاک مــا | تـــه خــاک بـــیــن ســیــنــه چــاک مــا |
| تـو هـم روزی از خـانـه تـنـهـا شـوی | گــرفــتــار ایـن خــانـه چــون مـا شــوی |
| چـنـان بـر دل این نـکـتـه ام کـار کـرد | کــه آســـیــب آن جـــانــم افــگــار کــرد |
| کـنون می کـنم گـریه بـر خـویشـتـن | ز مـن نـیـسـت نـزدیـکـتـر کـس بــه مـن |
| بــیـا سـاقـی آن جـام غـفـلـت زدای | بــه دل روزن هــوشــمــنــدی گــشــای |
| بــده تــا ز حــال خــود آگــه شــویـم | بـــه آخـــر ســـفــر روی در ره شـــویــم |
| بـــیــا مــطـــرب و نــالــه آغـــاز کــن | شــتـــرهــای مــا را حـــدی ســـاز کــن |
| کـه تـا این شـتـرهـای کـاهـل خـرام | شــونــد انــدریــن مــرحــلــه تــیــزگــام |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
