هـمـچــو شــه نـادان و غــافـل بــد وزیـرپـــنــجـــه مــی زد بـــا قـــدیــم نــاگــزیــربـــا چـــنــان قــادر خـــدایــی کــز عــدمصــد چــو عــالـ…
| هـمـچــو شــه نـادان و غــافـل بــد وزیـر | پـــنــجـــه مــی زد بـــا قـــدیــم نــاگــزیــر |
| بـــا چـــنــان قــادر خـــدایــی کــز عــدم | صــد چــو عــالــم هـســت گــردانـد بــدم |
| صــد چــو عــالــم در نـظــر پــیـدا کــنــد | چـونـک چـشـمـت را بــه خـود بـیـنـا کـنـد |
| گر جـهان پـیشت بـزرگ و بـی بـنیسـت | پـیش قـدرت ذره ای مـی دان کـه نیسـت |
| این جهان خود حبس جانهای شماست | هین روید آن سـو که صحـرای شـماسـت |
| این جهان محدود و آن خود بـی حدست | نقش و صـورت پـیش آن معـنی سـدسـت |
| صــــد هــــزاران نــــیـــزه فــــرعــــون را | در شــکـســت از مـوســی بــا یـک عـصـا |
| صــد هــزاران طــب جــالــیــنــوس بــود | پــیـش عـیـسـی و دمـش افـسـوس بــود |
| صـــد هـــزاران دفـــتـــر اشـــعـــار بـــود | پـــیـــش حـــرف امـــیــی اش عـــار بـــود |
| بــا چــنـیـن غـالـب خــداونـدی کـســی | چــون نـمــیـرد گــر نـبــاشــد او خــســی |
| بـــس دل چــون کــوه را انــگــیــخــت او | مــــرغ زیـــرک بــــا دو پــــا آویــــخــــت او |
| فـهـم و خــاطـر تــیـز کـردن نـیـسـت راه | جـز شـکـسـتـه مـی نـگـیـرد فـضـل شـاه |
| ای بـــســـا گــنــج آگــنــان کــنــج کــاو | کــان خــیـال انــدیـش را شــد ریـش گــاو |
| گــاو کــه بـــود تــا تــو ریــش او شــوی | خــاک چــه بــود تــا حــشـیـش او شــوی |
| چـــون زنــی از کــار بـــد شـــد روی زرد | مـــســـخ کـــرد او را خـــدا و زهــره کـــرد |
| عــورتــی را زهــره کــردن مــســخ بــود | خاک و گل گشتن نه مسخست ای عنود |
| روح مــی بـــردت ســوی چــرخ بـــریــن | ســوی آب و گــل شــدی در اســفــلــیـن |
| خـویشـتـن را مسـخ کردی زین سـفـول | زان وجــودی کــه بـــد آن رشــک عــقــول |
| پـس بـبـین کین مسـخ کـردن چـون بـود | پـیـش آن مـسـخ ایـن بـه غـایـت دون بـود |
| اسـپ هـمـت سـوی اخــتــر تــاخــتــی | آدم مـــســـجــــود را نـــشـــنـــاخـــتــــی |
| آخــــــر آدم زاده ای ای نـــــاخـــــلـــــف | چــنــد پــنـداری تــو پــســتــی را شــرف |
| چــنـد گــویـی مــن بــگــیـرم عــالــمـی | ایـن جــهـان را پــر کــنـم از خــود هـمــی |
| گـر جــهـان پــر بــرف گـردد ســربــســر | تـــاب خـــور بـــگــدازدش بـــا یــک نــظـــر |
| وزر او و صــــــد وزیـــــر و صـــــدهـــــزار | نــیــســـت گــردانــد خـــدا از یــک شــرار |
| عــیـن آن تــخــیـیـل را حــکــمــت کــنـد | عـــیـــن آن زهـــراب را شـــربـــت کـــنـــد |
| آن گــمــان انــگــیــز را ســـازد یــقــیــن | مـــهــرهــا رویــانـــد از اســـبـــاب کـــیــن |
| پـــــرورد در آتـــــش ابـــــراهـــــیـــــم را | ایـــــمـــــنـــــی روح ســـــازد بـــــیــــم را |
| از ســبــب ســوزیــش مــن ســودایـیـم | در خــیـالــاتــش چــو ســوفــســطــایـیـم |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
