از خـــدا جـــویــیــم تـــوفــیــق ادببـی ادب محـروم گشـت از لطف رببـی ادب تـنها نه خـود را داشت بـدبـــلــک آتـــش در هــمــه آفـــاق زدمـایـده از آ…
| از خـــدا جـــویــیــم تـــوفــیــق ادب | بـی ادب محـروم گشـت از لطف رب |
| بـی ادب تـنها نه خـود را داشت بـد | بـــلــک آتـــش در هــمــه آفـــاق زد |
| مـایـده از آســمـان در مـی رســیـد | بی شری و بیع و بی گفت و شنید |
| درمـیـان قـوم مـوسـی چــنـد کـس | بـی ادب گـفـتـند کـو سـیر و عـدس |
| منقطع شـد خـوان و نان از آسـمان | مــانـد رنـج زرع و بــیـل و داس مـان |
| بـاز عیسی چون شفاعت کرد حق | خـوان فرسـتـاد و غـنیمت بـر طـبـق |
| بــاز گـسـتـاخـان ادب بـگـذاشـتـنـد | چـون گـدایـان زلـه هـا بــرداشـتــنـد |
| لابـه کرده عیسی ایشان را که این | دایـمـســت و کــم نـگـردد از زمـیـن |
| بــدگــمـانـی کــردن و حــرص آوری | کـفـر بـاشـد پـیـش خـوان مـهـتـری |
| زان گـــــدارویـــــان نـــــادیــــده ز آز | آن در رحــمـت بــریـشـان شـد فـراز |
| ابـــر بـــر نــایــد پــی مــنــع زکــات | وز زنــا افـــتـــد وبـــا انــدر جـــهــات |
| هر چـه بـر تـو آید از ظـلـمات و غـم | آن ز بـی بـاکی و گستاخیست هم |
| هر که بی باکی کند در راه دوست | ره زن مـردان شـد و نـامـرد اوســت |
| از ادب بـر نور گشـتـسـت این فـلک | وز ادب مـعـصـوم و پــاک آمـد مـلـک |
| بــد ز گـسـتـاخـی کـسـوف آفـتـاب | شــد عــزازیــلــی ز جــرات رد بــاب |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
