یک نفر

یک نفر هست در ایوان

که ودا می خواند ؛

سایه ی نارونی را جاری

گلِ شبدر را

با لاله یکی می داند ؛

یک نفر هست پُر از نور

پر از شن

پر از سایه

پر از دار و درخت

و پر از نازکیِ تنهایی .

( شهریار جعفری منصور )