یاس و اقاقی

<span;>هـــــر<span;><span;> گل یاس و اقاقی بوی زهـــــــرا می‌دهد
<span;><span;>دست خـــون افشان ساقی بوی زهـرا می دهد

<span;><span;>در میان غــــربت عالم، ســـــــــپهدار حــــجاز
<span;><span;>روی این خاک عــــراقی بوی زهــــرا می دهد

<span;><span;>ساقی عشــــق است و چشمش چشمهٔ آب بقا
<span;><span;>مشـــک او چــــــون باقی بوی زهـــرا می دهد

<span;><span;>چون شـریعه مثل کوچه یاس پرپر دیده است
<span;><span;>روی آن  هــــــر اتّفاقی بوی زهـــــــرا می دهد

<span;><span;>چــــشم خــــــونین اباالفضــــل و نگاه زینبش
<span;><span;>بی گمان وقــت تلاقی بوی زهــــــــرا می دهد

<span;><span;>روی خاک از بین اعضا، فرق در خون غوطه‌ور
<span;>عطـــری از<span;> مولا و<span;><span;> باقی بوی زهـــــــرا می دهد

<span;><span;>ســـاقی آب روان شـــد چونکه دارد هـــــر کجا
<span;><span;>یک چنین مِـهر و صــداقی بوی زهــرا می دهد

<span;>در<span;><span;> رکــــوع کربلا شـد قامت احـــساس خـــــم
<span;><span;>این چنین درد فــــراقی بوی زهــــــرا می دهد

<span;><span;>ســـــینهٔ ســـینای او بیت الحـــــرام أنبیاســت
<span;>چـونکه در آن<span;><span;> هر رواقــی بوی زهـــــرا می‌دهد

<span;>#<span;>مجتبی‌تاجیک‌«ساده»