قالب شعر: دوبیتی
به نام یگانهی ازلی
سالسرودههای سوگآمیز
به یاد آقای آسمانیام سید حسین حکیمی:
🖤 🖤 🖤
✍ در نخستین سالگردی که به آبیهای زلال و آسمانیهای سپید سپردمش:
۱
شرحه شرحه، شده جان؛ رودِ روان، مرثیهخوان
رفته از جامِ پریشانِ نهان هم، نورِ عین
آه… درد است بگویم که شده، یکسال، از
رفتنِ شاهِ وجودم؛ پدرم؛ سیّدحسین
۲
گذشتاز، رفتنت یکسال؛ آقا
نهانم مانده با بغضی غمافزا
بگو در لحظههای جانِ خسته
چه سازم با تبِ احساسِ دروا
۳
یکسال ندیدهام تو را؛ ماهِ دلم
تاریک شده، بدونِ تو، راهِ دلم
برگرد و نگاهی بِنِما، حالِ مرا
کن رحم بر احساسِ من و، آهِ دلم
۴
برشی از سوگسرودهای بیست بیتی:
یک سال شد از رفتنت آقای عزیزم
من ماندهام و بغض دل عاطفهخیزم
هرچند دلم تنگ و نهانم شده بیتاب
تو شاد بزی در ملکوت ای پدر ناب
زهرا حکیمی بافقی، بهمنماه ۱۴۰۱.
*…*…*…*…*…*…*…*…*…*
✍ در دومین سالگرد آسمانیشدن پدر بزرگوارم؛ سیّد حسین حکیمی:
۱
دو چشماز: «اشک» چون عینِ غمازهست
نهانم، غمفشانی، پرگدازهست
گذشتاز: رفتنت یک سال دیگر
ولی داغ نبودت، داغ و تازهست
۲
دو سال است آخر آقا رفتهای تو
میان باغ گلها خفتهای تو
خدا، شاهدترین یار دلت بود
در آن وقتی که «اشهد» گفتهای تو
۳
دو سال است این دلم بی «تو»، غمین است
تمامِ باورم نقشِ زمین است
به خوابم هم نمیآیی تو حتّی
و تنهایی مرا تنها قرین است
#زهرا_حکیمی_بافقی
بهمنماه ۱۴۰۲.
*…*…*…*…*…*…*…*…*…*
✍ تقدیم به روان پاک پدر والامقامم؛
سیّد حسین حکیمی،
در سومین سالگرد آسمانیشدنشان:
سه سال از رفتنت؛ آقا! گذر کرد
غمت، سرتاسرم را جانبهسر کرد
نهان از بس که خون باریده با درد
وجودم را به رنگِ جامِ زر کرد
زهرا حکیمی بافقی (الف_احساس)
بهمنماه ۱۴۰۳.
*…*…*…*…*…*…*…*…*…*
✍ در چهارمین سالگرد آسمانیشدن آقای مهربانم؛ سید حسین حکیمی:
۱
نهانم، جز به غم، عادت نکرده
وجودم، جز به زم، عادت نکرده
و بعد از چار سالِ بی تو بودن
نبودت را دلم، عادت نکرده
۲
چه غمگینست روز و، ماه و سالم
شدیدا، مملو از تب گشته حالم
بدونِ بودنت در لحظههایم
اسیرِ بسترِ بغضو، ملالم
زهرا حکیمی بافقی، بهمنماه ۱۴۰۴.
روانشان شاد!
اللهم صل علی محمد و آل محمد🙏