ژنـده ای پــوشــیـد، مــی شــد پــیـر راهنــاگــهــان او رابـــدیــد آن پـــادشـــاهگـفـت مـن بـه یا تـو، هان ای ژنده پـوشپیر گفت ای بـی خبـر، تن زن خ…
| ژنـده ای پــوشــیـد، مــی شــد پــیـر راه | نــاگــهــان او رابـــدیــد آن پـــادشـــاه |
| گـفـت مـن بـه یا تـو، هان ای ژنده پـوش | پیر گفت ای بـی خبـر، تن زن خموش |
| گـرچـه مـا را خـود سـتــودن راه نـیـسـت | کـانـک او خـود را سـتـود آگـاه نیسـت |
| لـیک چـون شـد واجـبـم، چـون من یکـی | بـه ز چون تـو صد هزاران، بـی شکی |
| زانـک جـانـت روی دیـن نـشـنـاخـتــسـت | نفـس تـو از تـو خـری بـرسـاخـتـسـت |
| وانـگـهـی بــر تــو نـشــســتــه ای امـیـر | تـــو شـــده در زیـــر بــــار او اســـیـــر |
| بـــر ســرت افــســـار کــرده روز و شــب | تـــو بـــه امــر او فـــتـــاده در طـــلــب |
| هــرچ فـــرمــایــد تـــرا، ای هــیــچ کــس | کـام و نـاکـام آن تــوانـی کـرد و بــس |
| لـیـک چـون مـن سـر دیـن بــشـنـاخـتــم | نفس سگ را هم خـر خـود سـاخـتـم |
| چـون خـرم شـد نفـس، بـنشـسـتـم بـرو | نفس سگ بر تست ، من هستم برو |
| چــون خــر مـن بــر تــو مـی گـردد سـوار | چـون منی بـهتـر ز چـون تـو صـد هزار |
| ای گـرفـتـه بــر سـگ نـفـسـت خـوشـی | در تــو افــکـنـده ز شــهـوت آتــشــی |
| آب تــــو آرایــــش شــــهــــوت بـــــبــــرد | از دلــت و ز تــن ز جــان قــوت بــبــرد |
| تــــیــــرگــــی دیــــده و کــــری گــــوش | پـیری و نقصـان عـقل و ضـعـف هوش |
| ایـن و صـد چـنـدیـن سـپــاه و لـشـگـرنـد | ســر بــه سـرمـیـر اجــل را چــاکـرنـد |
| روز و شـب پـیوسـتـه لـشـگـر می رسـد | یعـنـی از پـس مـیـر مـا در مـی رسـد |
| چــون درآمــد از هـمـه ســویـی ســپــاه | هم تـو بـازافـتـی و هم نفـسـت ز راه |
| خوش خوشی با نفس سگ در ساختی | عـشـرتـی بـا او بـه هـم بـرسـاخـتـی |
| پــــای بــــســــت عـــشـــرت او آمـــدی | زیـــــردســــــت قـــــدرت او آمـــــدی |
| چــون درآیــد گــرد تـــو شــاه و حــشــم | تـو جدا افتـی ز سگ، سگ از تـو هم |
| گــر ز هـم ایـنـجــا جــدا خــواهـیـد شــد | پـس بـه فـرقـت مبـتـلـا خـواهید شـد |
| غـم مـخـور گـر بـا هم اینـجـا کـم رسـیم | زانک در دوزخ خـوشـی بـا هم رسـیم |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
