چـون بـشد شبـلی ازین جـای خـراببـعـد از آن دیدش جـوامـردی بـه خـوابگفت حق بـا تو چه کرد ای نیک بختگفت ؛ چون شد در حسابم کار سختچون مرا بـس خویشتـن دشم…
| چـون بـشد شبـلی ازین جـای خـراب | بـعـد از آن دیدش جـوامـردی بـه خـواب |
| گفت حق بـا تو چه کرد ای نیک بخت | گفت ؛ چون شد در حسابم کار سخت |
| چون مرا بـس خویشتـن دشمن بـدید | ضـعـف و نـومـیـدی و عـجــز مـن بــدیـد |
| رحــمـتــش آمـد بــدان بــیـچــارگــیـم | پـس بــبــخـشـود از کـرم یـک بــارگـیـم |
| خـــالـــقـــا بــــیـــچـــاره راهـــم تـــرا | هـمــچــو مـوری لــنـگ در چــاهـم تــرا |
| مـن نـمـی دانـم کـه مـن اهل چـه ام | یــا کـــجـــاام یــا کـــدامــم یــا کـــه ام |
| بـی تـنی بـی دولـتـی بـی حـاصـلی | بـــی نــوایــی بــی قــراری بــی دلــی |
| عــمـر در خــون جــگــر بــگــداخــتــه | بــــهـــره از عـــمـــر نـــاپــــرداخـــتــــه |
| هـر چــه کــرده جــمـلـه تــاوان آمـده | جــان بــه لـب عـمـرم بــه پــایـان آمـده |
| دل ز دسـتـم رفـتـه و دیـن گـم شـده | صــورتــم نـامـانـده مـعــنـی گـم شــده |
| مـن نـه کـافـر نـه مـســلـمـان مـانـده | در مـــیــان هـــر دو حـــیــران مـــانـــده |
| نه مـسـلـمـانـم نه کـافـر، چـون کـنم | مانده سـرگـردان و مضـطـر، چـون کـنم |
| در دری تـــنـــگـــم گـــرفـــتـــارآمـــده | روی در دیــــــوار پـــــــنــــــدار آمــــــده |
| بــر مـن بــیـچــاره ایـن در بــرگـشـای | ویــن ز راه افـــتـــاده را راهــی نــمــای |
| بــنــده را گــر نــیـســت زاد راه هـیـچ | مــی نــیــاســایـد ز اشــک و آه هــیـچ |
| هـم تـوانـی سـوخـت از آهـش گـنـاه | هـم ز اشـکـش شـسـت دیـوان سـیـاه |
| هر که دریاهای اشکش حاصل است | گـو بــیـا کـو درخــور ایـن مـنـزل اســت |
| وانـک او را دیـده خــون بــار نـیـســت | گــو بــرو کــو را بــر مــا کــار نــیـســت |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
