فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 1 تیر 1403

گفتار اندر گزاردن شکر نعمتها

شـب از بــهـر آسـایـش تــسـت و روزمــه روشــن و مــهـر گــیـتــی فــروزاگـر بـاد و بـرف اسـت و بـاران و مـیـغوگـر رعــد چــوگــان زنـد، بــرق تــیـغهـ…

شـب از بــهـر آسـایـش تــسـت و روزمــه روشــن و مــهـر گــیـتــی فــروز
اگـر بـاد و بـرف اسـت و بـاران و مـیـغوگـر رعــد چــوگــان زنـد، بــرق تــیـغ
هــمـــه کـــارداران فـــرمـــانـــبـــرنــدکـه تــخـم تـو در خـاک مـی پــرورنـد
اگر تـشـنه مانی ز سـخـتـی مجـوشکـه ســقـای ابــر آبــت آرد بــه دوش
صـــبـــا هــم ز بـــهــر تـــو فــراش وارهـمـی گــســتــرانـد بــســاط بــهـار
ز خــاک آورد رنــگ و بـــوی و طــعــامتــمــاشــاگــه دیــده و مــغــز و کــام
عــســل دادت از نـحــل و مـن از هـوارطـب دادت از نـخــل و نـخـل از نـوی
هـمـه نـخـلـبــنـدان بــخــایـنـد دسـتز حیرت که نخلی چنین کس نبست
خــور و مــاه و پــرویــن بــرای تــوانــدقــنــادیــل ســقــف ســرای تـــوانــد
ز خــارت گـل آورد و از نـافــه مـشــکزر از کان و بـرگ تـر از چـوب خـشـک
به دست خودت چشم و ابرو نگاشتکـه محـرم بـه اغـیار نتـوان گـذاشـت
تــــوانـــا کــــه او نـــازنـــیـــن پــــروردبــه الــوان نــعــمــت چــنـیـن پــرورد
بـه جـان گـفـت بـاید نـفـس بـر نفـسکه شکرش نه کار زبـان است و بس
خــدایـا دلـم خـون شـد و دیـده ریـشکـه می بـینم انعـامت از گفـت بـیش
نــگــویــم دد و دام و مــور و ســمــککــه فــوج مــلــایــک بـــر اوج فــلــک
هـنـوزت سـپـاس انـدکـی گـفـتـه انـدز بــیـور هـزاران یـکــی گــفــتــه انــد
بــرو سـعـدیـا دسـت و دفـتـر بـشـویبــه راهـی کـه پــایـان نـدارد مـپــوی

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج