“مسلما مرگ زیباترین خلقت طبیعت است، نه کاری به ظلم دارد نه مظلوم ، بدون هیچ داوری پناهت میدهند،اما این زیبای،با افکار انسانهای کوتاه فکر، به زوال و ترس وجدایی انسان از بهترین مونس خود تبدیل کرده …”
“گفت معنی مرگ را زمانی میتوان درک کرد که زندگی آکنده از هر نوع ارزشی شده باشد ،سوال اینجاست اگر زندگی فاقد ارزش است آیا مرگ هنوز ارزشی دارد یا بهتره بگویم زندگی آیا ارزش فرار کردن دارد؟…”
“گفت ما که زندگی میکنیم سرسخت هستیم یک حیوان ناشناخته ، میدونیم زندگی هیچ ارزشی نداره ولی باز هم ادامه میدیم ، شاید ما همون قهرمان پوچی باشیم ، بی مدال و بی نشان…”
“همه یه روز بدنیا میان همه روزی میرن ،ولی این وسط همه نمیتون زندگی کنن……”
“زندگی جز فلاکت و بدبختی بیش نیست ، گذشته ی که عذابم میدهد و آینده ی که امیدم را سلب میکند،…”
“در شری فرو رفته بود که را بازگشتی نمانده بود، کشیشی اسلحه بدست پیروان را پند، شاهی پالانی ساخته بود از جنس مذهب ، سالکی با حشیش پله به پله به ملاقات خدا میرفت، جهان همه فلاکت و بدبختی بود هیچ چیزی در جای خودش نبود جز مرگ که صادقانه کارش را انجام میداد……..”
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
با لبخند کودکان
با رنج زندگی
در دیدگان مادر
تو را میخوانم ای مـــرگ
آینجا در دورخ و برزخ
افتاده ام و می نگرم
گویی اینجا جایی من نیست
چه وحشت آور است
در میان زندگان قدم زدن
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
کتاب که هرگز منتشر نخواهد شد…
حسین ایرانیN
نویسنده : حسین ایرانی (عارف اللهی)
بخش داستان کوتاه | پایگاه خبری شاعر
منبع: شعر نو
