قالب شعر: غزل

میتوان گفت که این قصه کمی تکراریست

خواب تلخیست که درمان غمش، بیداریست

همه گویند بگو، حرف بزن، صحبت کن

این سکوت از نظر غالبشان، بیماریست

آنکه میگفت خریدار شب و باران است

در عمل، کارگر خسته ی یک سمساریست

ظاهرا مست خزان گشته و خواب است ولی

نگران مانده و هر لحظه پی هوشیاریست

حسرتی دارد و آن بوسه به لب های غزل

روزه داریست که فکرش همه در افطاریست

من که خود از همه ی شهر گریزان بودم

پس نگو کوچ و سفر کردن او اجباریست

آن چنار ته این باغچه را خوب ببین

عاقبت در وسط کارگه نجاریست

حرف از حال و هوای خوش پاییز نزن

پسر گمشده ی قصه ی ما سیگاریست

پس از آن روز که از فکر سفر دور شدم

دفتر شعر من، آن گوشه، ته انباریست