پریشانم ازآن لحظه که دیدم زیب اندامت
شکسته بال و پر گشتم نشستم برلب بامت
ببین ، آوارگی وخستگی رادوش خوددارم
اجابت کن ، کمی سُکنی بده برروی دامانت
بیا میخانه تا مستی کنیم وبی خبر گردیم
فقط امشب مراساقی بکن تا پرکنم جامت
غرورمن همیشه نقل هرمجلس زبانزد بود
نمیدانم چو دیوانه چرا آخر شدم دامت !
ازاین بی رحمی دنیا همیشه درعجب بودم
که با نیرنگ وشیداییِ تو،اکنون منم رامت
زدی برطبل بی مهری وُمن درخواب رویاها
خیالت میرسد شاید که شیرین میکند کامت
شکسته بال و پر گشتم نشستم برلب بامت
ببین ، آوارگی وخستگی رادوش خوددارم
اجابت کن ، کمی سُکنی بده برروی دامانت
بیا میخانه تا مستی کنیم وبی خبر گردیم
فقط امشب مراساقی بکن تا پرکنم جامت
غرورمن همیشه نقل هرمجلس زبانزد بود
نمیدانم چو دیوانه چرا آخر شدم دامت !
ازاین بی رحمی دنیا همیشه درعجب بودم
که با نیرنگ وشیداییِ تو،اکنون منم رامت
زدی برطبل بی مهری وُمن درخواب رویاها
خیالت میرسد شاید که شیرین میکند کامت
**==**==**==**
رهایم کن
تنهاغرق باشم درودن خود
تا ورق بزنم گم شده واژه ها
که به سکون آورده چکامه ام
میخواهم تورابنویسم !
نقاشی کنم درغزل تصویرت
چه زیباست لمیدن
کنارخاطراتت
قطره قطره چکیدن
کنار تشویشهای تلمباره شده
وقافیه های دلتنگی
که به زانو درآورده رج رج
رایحه ی رویاها
درتندیس بی روح شعرهایم
s@rv
شاعر کریم لقمانی
بخش غزل | پایگاه خبری شاعر
منبع: شعر نو
