کارن مقدم – كمى گرفته ام امشب

مرا به راه خودت خواندى و نفهميدم
به قبله گاهِ تو رفتن ، فريب تقدير است

“جوابِ” پرسش من ، “خنده هاى آينه” بود
“جواب” پرسش آئينه از تو ، “تزوير” است

چرا به مرغكِ در آشيانه ميخندى!!!
كه از بهارِ غم انگيزِ در قفس سير است

گلى كه در دل سرما ، شكفته ميميرد
دلش به خاطره اى از بهار زنجير است

هميشه از تو نوشتم ، هميشه بعد از تو
نگاه خانه به من ، چون نهيبِ شمشير است

#كارن_مقدم