قالب شعر: شعر سپید

اخبارِ ناگفته

در دهانِ بازِ فاشیستی تمساح های نیل

می‌چرخند

کلمه‌ها

تکه‌های گوشتِ آویزان از قلابِ زبان

دست‌ِ نخ‌های پنهان

عروسک‌گردانِ افکارِجهان

چشم‌های دریده‌ی مانیتور

سوال از آزادی را

فیلتر می‌کند

و پاسخ

در سکوتی بی‌صدا

همبستر بزاق

به حلقومِ هیچ می رسد

در مرامِ فرزندان کابالا

هر نقطه‌ی پایان

آغازی‌ست برای خطِ قرمز بعدی

هر واژه

زندانی در قفسِ سانسور

و ما باور داریم

بینِ سطرها

دور سفره ی عصرانه ای شوم

یک جهان، خفه شده است

(ان شاء الله نَحنُ قادمون یا ایها الصهیون)