خورشید خندانم چرا آسان نمی خندد
آن ماه تابانم دراین زندان نمی خندد
با چشم هایم گفتگوها دارد آن چشمش
اما میان گفتگو هامان نمی خندد
آه ای غبار تیرگی لختی فرو بنشین
با این همه ظلمت لبی شادان نمی خندد
تقدیر ما ای بخت افسونگر چه خواهد شد؟
تا بازگیرد کار دل سامان نمی خندد
بی ماه رویش زندگی چندان نمی ارزد
ماهی که پشت ابر شد پنهان نمی خندد
آری طبیب عشق بر بالین ما بنشین
تا نوشدارویت ننوشد جان نمی خندد
خورشیدکم بگشا نفاب از روی خندانت
دل تا نبیند آن لب خندان نمی خندد
آن ماه تابانم دراین زندان نمی خندد
با چشم هایم گفتگوها دارد آن چشمش
اما میان گفتگو هامان نمی خندد
آه ای غبار تیرگی لختی فرو بنشین
با این همه ظلمت لبی شادان نمی خندد
تقدیر ما ای بخت افسونگر چه خواهد شد؟
تا بازگیرد کار دل سامان نمی خندد
بی ماه رویش زندگی چندان نمی ارزد
ماهی که پشت ابر شد پنهان نمی خندد
آری طبیب عشق بر بالین ما بنشین
تا نوشدارویت ننوشد جان نمی خندد
خورشیدکم بگشا نفاب از روی خندانت
دل تا نبیند آن لب خندان نمی خندد
شاعر پیمان علوی
بخش غزل | پایگاه خبری شاعر
منبع: شعر نو
