پــیـر ریـاضــت مــا عــشــق تــو بــود، یـاراگر تـو شـکیب داری، طـاقـت نماند ما راپـنهان اگـر چـه داری چـون من هزار مونسمن جـز تـو کس ندارم پـنهان و …
| پــیـر ریـاضــت مــا عــشــق تــو بــود، یـارا | گر تـو شـکیب داری، طـاقـت نماند ما را |
| پـنهان اگـر چـه داری چـون من هزار مونس | من جـز تـو کس ندارم پـنهان و آشـکـارا |
| روزی حــکـایـت مـا نـاگـه بــه گـفــتــن آیـد | پـوشیده چـند داریم این درد بـی دوا را؟ |
| تا کی خلی درین دل پـیوسته خار هجران؟ | مردم ز جورت، آخر مردم، نه سنگ خارا |
| آخـر مـرا بــبــیـنـی در پــای خـویـش مـرده | کــاول نـدیـده بــودم پــایـان ایـن بــلـا را |
| بـــاد صــبـــا نــدارد پـــیــش تــو راه، ورنــه | بـا نالـهای خـونین بـفـرسـتـمی صـبـا را |
| چون اوحدی بنالد، گویی که: صبر می کن | مشـتـاقی و صبـوری از حـد گذشت یارا |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
