پناه نگاهت

اگر روزی غم نشست بر دلِ بی‌قرارم

تو باشی، از جهان و غصه‌ها پروا ندارم

چه باک از بی‌کسی، وقتی نگاهت هست

که با عشق تو، من از خویش هم دلدارم