فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 12 اسفند 1402

پناه لحظه های بی قراریم ، رفیق بیا که روی موج بد بیاریم ، رفیق

فهیم بخشی

پناه لحظه های بی قراریم ، رفیق
بیا که روی موج بد بیاریم ، رفیق

قسم به غربتی که چکه چکه می چکد
ز ناودان روز و شب شماریم رفیق

من از هجوم آرمیدنی و بودنی
که خالی از تو پر شود فراریم رفیق

چرا در این هوای تا بُن ابری قفس
نه می کشی ، نه زنده می گذاریم رفیق ؟

خدا نیارد آن دمی که بعد ازاین دگر
به بلبشوی کوچه ها سپاریم رفیق

مرا زمانه بر زمین سرد خود زده است
“تو” بیش از این ، رضا مشو به خواریم رفیق

بیا و چاره ساز چامه و چکامه شو
سروشِ ناسروده های جاریم رفیق

و پا به پای خاطرات خود سرک بکش
ز روزن اتاق یادگاریم ،رفیق

که حس کنم به بازوان گرم خنده ات
دوباره عاشقانه می فشاریم رفیق

فهیم بخشی

بخش غزل | پایگاه  خبری شاعر


منبع: سایت شعر ایران