پانته آ عسکری – تطهیر

تا مرزِ مرگ می بَرَدم موجِ پیرهن
ای رقصِ خلسه آورِ مستت قصیده وار

دریای عشق، رجعتِ من غیرممکن است
من مصرِ پرگناهِ تو اَم بر تنم ببار

در قعرِ بی نهایتِ خود غرق کن مرا
گردابِ پرشکوهِ نفس گیرِ بی حصار

تکرارِ کورِ کهنه ی انکار کردنم
آغوشِ نیل، کیفرِ این کفرِ نابکار

تنها به مسحِ عطرِ تو تطهیر می شوم
در تابِ گیسوانِ گل افشانِ آبشار