چـو بـا همراز خود همداستـان شدزبــان بـگـشـاد و بــا او هـمـزبـان شـدبـه صـد آزرم گـفـت ای مـهربـان یاربــرو آن خــسـتــه دلـرا دل بــدسـت آرکه عـشـقی…
| چـو بـا همراز خود همداستـان شد | زبــان بـگـشـاد و بــا او هـمـزبـان شـد |
| بـه صـد آزرم گـفـت ای مـهربـان یار | بــرو آن خــسـتــه دلـرا دل بــدسـت آر |
| که عـشـقی تـازه می افـروزدم دل | بــر آن بــیــچــارگــی مــیـســوزدم دل |
| از آن آتـش که او را در چـراغ اسـت | مـرا هـم بـیشـتـر ز آن در دمـاغ اسـت |
| گـر او را در ربـود از عـشـق سـیلی | مرا هم سـوی آن سـیل اسـت میلـی |
| ور او را از غم ما خستـگی هاست | مرا هم سـوی او دلبـسـتـگی هاسـت |
| دلم گر راست میخواهی بر اوست | که باشد کو نخواهد دوست را دوست |
| اگــر گــه گــاه نـازی مــی نـمــودم | عــــیــــارش در وفــــا مــــی آزمــــودم |
| کـنـون بـاز آمـدم زان سـرکـشـیـدن | بــروی دوســتــان خــنـجــر کـشــیـدن |
| ز جـور و بــیـوفـائی سـیـر گـشـتـم | گــذشــت آن وز ســر آن درگـذشــتــم |
| اگــر در راه مــا خــاری رســیــدش | ز مــا بـــر خـــاطـــر آزاری رســـیــدش |
| بــه هــر آزردنــی جــانــی بــیـابــد | بــه هـر خــاری گـلـسـتــانـی بــیـابــد |
| ز لطـف من بـخـواهش عذر بـسـیار | بآزرمــش بــگــو کــای مــهــربـــان یــار |
| تـرا گـر دل بـه مـهـرم دردنـاکـسـت | مـرا نـیـز از غــمـت بــیـم هـلـاکـســت |
| نـمـیـپــردازم از شـوقـت بــه کـاری | نــدارم در جــهــان غــیــر از تـــو یــاری |
| بـه پـایان آمـد آن غـمـهـا کـه دیدی | بـه گنجـی کـان طـلب کـردی رسـیدی |
| حــدیـث وصــل مــا فــردا مــیـنـداز | شــبــســتــان را ز نـامــحــرم بــپــرداز |
| همی بـنشین و ما را منتـظر بـاش | مـهل کـان راز گـردد پـیش کـس فـاش |
| ز بــهـر نـام خـود کـوشـیـده بـهـتـر | ز هـرکـس راز خـود پــوشـیـده بــهـتــر |
| نخفت آن شب ز بـس تـدبـیر کردن | بـــر او از هـــر دری تـــقـــریـــر کـــردن |
| حــکـایـت از مـن دیـوانـه مـیـگـفـت | همه شـب بـا من این افسـانه میگفت |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
