بسم الله الرّحمن الرّحیم
باز با شوق ، صدا می زَنم ایران ایران
خوب گُل کاشتی ای میهنم ایران ایران
باز با خشم ، بَدان را به زمین کوبیدی
لرزه انداخته ای بر تنِ شیطان ایران
از هجومِ سگ و کفتار ندارم ترسی
کوه و دشت تو شده بیشه یِ شیران ایران
مردمت عاشق و هنگام سحر می آید
عِطر نَجوا و دعا همرهِ باران ایران
می درخشی و ندارند ، ندارند آری
چشم دیدارِ تو را غار نشینان ایران
سرزمینِ هنر و عشق به تو می بالم
هست سرمایه یِ مردانِ تو ایمان ایران
شاعر ✍ علی باقری خورآبادی
۲۷ تیر ماه ۱۴۰۴


