فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 3 اردیبهشت 1403

همچو بالات بگویم سخنی راست ترا

هـمـچـو بــالـات بــگـویـم سـخـنـی راسـت تــراراسـتـی را چـه بـلـائیـسـت کـه بـالـاسـت تـراتــا چـه دیـدسـت ز مـن دیـده کـه هـردم گـویـدکــایـن هـمـه …

هـمـچـو بــالـات بــگـویـم سـخـنـی راسـت تــراراسـتـی را چـه بـلـائیـسـت کـه بـالـاسـت تـرا
تــا چـه دیـدسـت ز مـن دیـده کـه هـردم گـویـدکــایـن هـمـه آب رخ از رهـگــذر مــاســت تــرا
ایکـه بـر گـوشـه چـشـمم زده ئی خـیمه ز موجمـشـو ایـمـن کـه وطـن بــر لـب دریـاسـت تـرا
پــیـش لــعــلــت کــه از او آب گــهــر مــیــریــزدوصــف لؤلؤ نـتــوان کــرد کــه لــالــاســت تــرا
این چه سحرست که در چشم خوشت میبینموین چه شورست که در لعل شکر خاست تـرا
دل دیـوانـه چـه جــائیـسـت کـه بــاشـد جـایـتبـر سر و چـشمم اگر جـای کنی جـاسـت تـرا
جــان بــخـواه از مـن بــیـدل کـه روانـت بــدهـمبــجـز از جـان ز مـن آخـر چـه تــمـنـاسـت تــرا
ایـدل ار راســتــی از زلـف ســیـاهـش طـلـبــیهـمـه گـویـنـد مـگــر عــلـت ســوداســت تــرا
در رخ شـمـعـی خـواجـو چـو نـظـر کـرد طـبـیـبگفت شد روشنم این لحظه که صفر است ترا

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج