فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 28 تیر 1403

نعت چهارم

ای گــهــر تـــاج فـــرســـتـــادگـــانتـــــــاج ده گــــــوهــــــر آزادگـــــــانهـر چــه زبــیـگــانـه وخــیـل تــوانـدجـمـلـه در ایـن خـانـه طـفـ…

ای گــهــر تـــاج فـــرســـتـــادگـــانتـــــــاج ده گــــــوهــــــر آزادگـــــــان
هـر چــه زبــیـگــانـه وخــیـل تــوانـدجـمـلـه در ایـن خـانـه طـفـیـل تـوانـد
اول بـیـت ار چـه بـه نـام تـو بـسـتنـام تـو چـون قـافـیـه آخـر نـشـسـت
ایـن ده ویـران چــو اشــارت رســیـداز تـــو و آدم بـــه عــمــارت رســـیــد
آنــچــه بــدو خــانــه نــوآیـیــن بــودخـشـت پـسـین دای نخـسـتـین بـود
آدم و نــوحــی نــه بــه از هــر دویمـــرســـلـــه یــک گـــره از هــر دوی
آدم از آن دانـه کـه شـد هـیـضـه دارتـوبــه شـدش گـلـشـکـر خـوشـگـوار
تـوبـه دل در چـمـنـش بـوی تـسـتگـلشـکـرش خـاک سـر کـوی تـسـت
دل ز تـو چـون گلشـکـر تـوبـه خـوردگـلـشـکـر از گـلـشـکـری تــوبــه کـرد
گــوی قــبــولـی ز ازل ســاخــتــنـددر صــف مــیــدان دل انــداخـــتـــنــد
آدم نــو زخــمــه درآمــد بــه پــیـشتـا بــرد آنـگـوی بــه چـوگـان خـویـش
بـارگیش چـون عـقب خـوشـه رفـتگـوی فـرو مـانـد و فـرا گـوشــه رفـت
نوح که لب تـشنه بـه حـیوان رسیدچـشمه غلط کرد و بـه طوفان رسـید
مــهــد بــراهــیـم چــو رای اوفــتــادنـیـم ره آمـد دو ســه جــای اوفــتــاد
چـون دل داود نـفـس تـنـگ داشـتدر خـور ایـن زیـر، بـم آهـنـگ داشـت
داشـت سـلـیـمـان ادب خــود نـگـاهمـمـلـکـت آلـوده نـجـسـت آین کـلـاه
یـوســف از آن چــاه عــیـانـی نـدیـدجــز رســن و دلــو نــشــانـی نــدیـد
خـضر عنان زین سفر خـشک تـافتدامـن خـود تـر شـده چـشـمـه یافـت
موسی از این جام تـهی دید دستشیشه به کهپایه «ارنی » شکست
عـزم مـسـیحـا نـه بـه این دانه بـودکــو ز درون تــهــمــتــی خــانــه بــود
هم تـو «فـلـک طـرح » درانداخـتـیســایـه بــر ایـن کــار بــرانــداخــتــی
مـهـر شـد این نـامـه بـه عـنـوان تـوخـتـم شـد ایـن خـطـبـه بـه دوران تـو
خــیـز و بــه از چــرخ مـداری بــکــناو نــکــنــد کـــار تـــو کـــاری بـــکــن
خــط فـلـک خــطـه مـیـدان تــسـتگـوی زمـیـن در خـم چـوگـان تــسـت
تــا زعــدم گـرد فــنـا بــرنـخــاســتمی تک و می تـاز که میدان تـراست
کـیـســت فـنـا کـاب ز جــامـت بــردیـا عــدم ســفــلــه کــه نـامــت بــرد
پــــای عــــدم در عــــدم آواره کـــندســت فــنــا را بــه فــنــا پــاره کــن
ای نفـسـت نـطـق زبـان بـسـتـگـانمـرهـم سـودای جــگـر خــسـتــگـان
عـقـل بــه شـرع تــو ز دریـای خـونکـشـتـی جـان بـرد بـه سـاحـل درون
قـبـلـه نـه چـرخ بـه کـویـت دراسـتعـبـهر شـش روزه بـه مویت دراسـت
مـلـک چـو مـویت همه درهم شـودگــر ســر مـوئی زســرت کــم شــود
بی قلم از پوست بـرون خوان توئیبــی سـخـن از مـغـز درون دان تـوئی
زان بـزد انگـشـت تـو بـر حـرف پـایتـا نـشـود حـرف تـو انـگـشـت سـای
حـرف همه خـلق شد انگشت رسحــرف تــویـی زحــمـت انـگـش کـس
پــســت شـکـر گـشـت غـبــار درتپــســتــه و عــنـاب شــده شــکــرت
یک کف پست تو به صحرای عشقبــرگ چـهـل روزه تـمـاشـای عـشـق
تــازه تــریـن صــبــح نـجــاتــی مــراخـــاک تـــوام کــاب حـــیــاتـــی مــرا
خـاک تـو خـود روضـه جـان مـنسـتروضـه تــو جــان و جــهـان مـنـســت
خـاک تـو در چـشـم نظـامی کشـمغـاشـیـه بــر دوش غـلـامـی کـشــم
بــر سـر آنـروضـه چــون جــان پــاکخـیزم چـون بـاد و نـشـینم چـو خـاک
تــا چــو ســران غــالـیـه تــر کـنـنـدخـــاک مــرا غــالــیــه ســـر کــنــنــد

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج