ندا غفارزاده (هدیه) – مــســخــّر

هیچکس اندازه ی من محو تماشای تو نیست
یا دلے چون دل من خوش به تمنای تو نیست

باورت گر بشود یا نشود در سر ما
فکر سودای تو باشد ، سر سودای تو نیست

آه اینگونه که من مست و خرابت شده ام
باده ای پر اثر از دیده ی زیبای تو نیست

بس که حیران توام جان به فدایت بدهـم
گرچه جانی ست که شایسته ی اهدای تو نیست

من گرفتار غمت ، دل به چلیپای توام
اُف به عشقی که سزاوار تسلای تو نیست

پ.ن
گفتم
تا آمدنت
زمان را به صلابه میکشم
با زخم نگاهم
ندانستم
به دارشده
آونگی
در تسخیر زمانم

۹۶/۳/۱۴
هدیه