مهدی عابد ابراهیمی – عقل و عشق

آتشی زد بر دلم دل رو به اسانی نکرد
آنچان زد جام می درمان حیرانی نکرد

آسمانم چون قفس شد بال پروازم شکست
مرغ قلبم بعد او دیگر غزلخوانی نکرد

تاب گیسویش دل وجانم پریشان کرد ورفت
کفر زلفش با دل زارم مسلمانی نکرد

آشیان گم کرده ام هرشب بجایی سرکنم
قهر چنگیزی مثالش خیمه سوزانی نکرد

داغ هجرانش جگرخون کرده ازمن وااسف
هند چشمان جگر خوارش پشیمانی نکرد

روزگارم را سیه کرد و قرارم را ربود
صد زلیخا اینچنین جوری به کنعانی نکرد

مشق یکرنگی نگارد عشق پرنقش و نگار
مکر روباهان مثالش صحنه گردانی نکرد

بعد هجرانش چنان پودی زتار دل گسست
ارگ بم چون قلب من توصیف ویرانی نکرد

#مهدی_عابد_ابراهیمی

عقل عشق

برو ای عقل سرگردان چرا منعم کنی از دل
چه میدانی تو از حال جدا افتاده از محمل

بگو از راه میخانه که ما از تشنه کامانیم
کجا درگوش جانبازان فرو شد پند بیحاصل

بگو از چشم مستوران نوازد میگساران تا
گشاید بند دل از غم رهاند پای دل از گل

جدای از کانم و روزی کشانم پر به دامانش
دلم چون تازه سیلابی به دریا میشود مایل

میان عاشق ومعشوق هزاران تارمو رازست
که این دیوانه بازی ها نگنجد در ید جاهل

نوازشهای باد ومو نشان از بیحیایی نیست
فقط آیینه داند عشق معطر می نماید هل

اگر فرمان زعشق آید چه باک از دار انالحق
قمررا شق نماید عشق همین عاجز کند عاقل

مگر سود و زیانها در قیاس عاشقان افتاد
سلیمان همره مور و زلیخا عشق سیما جل

نشانی در درون دارم خموری میبرد از دل
جنون را میبرد از سرزهوشیاران این محفل

قدح تا با یقین جوشد هزاران خمره شک نوشد
که عقل ارد فغان از عشق و عشق آرد فغان از دل

جهان سرباز تقدیر است تو جوتش پروری عابد
در این پرگار سرگردان شده دیوانه تا کامل

چه شوقی از جهان داری در این بازار بی رونق
تویی عاقل که رهجویی در این گرداب بس هایل

سبک اندیشه کی داند که مقصد فتح جانان است
کشاند دم بدم خود کو به کو منزل به هر منزل

#مهدی_عابد_ابراهیمی
تقدیم شما اهالی دل
شاید عقل
شاید دل
دوستان همقلم بنده حقیر طرز کامنت گزاشتن و فعالیت در سایت نمیدانم لطفا نرنجید
اما اشعار شمارا میخونم
سپاس