منحصربهفرد
بیتو ڪَمم، میانِ غم و آه و رنج و درد
در کوچههای ِ شبزده، دنبالِ من بڪَرد!
شرحِ منِ نشسته پیِ انتظارِ توست؟!
ترڪیبِ چشم وڪَونه و لبخند و رویِ زرد
برڪَردی و بیایی و هم خانهام شوی!
از یاد میبرم ڪه غمت، با دلم چه! ڪرد
هر شب كہ با نوازشِ دستانِ تو بہ خواب…
رفتہ دلم، به دیدنِ چشمانِ لاجورد
فنجان بوسہ را، زدهام بر لبِ سکوت
بیتاب تو شده، غزلی منحصر به فرد
#کبری_رحمتی(بیتاب)


