فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 3 اردیبهشت 1403

مناجات در اظهار افتادگی عجز و پیری و به پایمردی عنایت استدعای دستگیری

کـرم گـســتــرا عـاجــز و مـضــطــرمبــگـسـتــر سـحــاب کـرم بــر سـرمبـه عـجـز و ضـعـیـفـی و پـیـریم بـینز اســبــاب قــوت فــقــیــریـم بــیـننــه د…

کـرم گـســتــرا عـاجــز و مـضــطــرمبــگـسـتــر سـحــاب کـرم بــر سـرم
بـه عـجـز و ضـعـیـفـی و پـیـریم بـینز اســبــاب قــوت فــقــیــریـم بــیـن
نــه دســتــی کــه کــاری بــرآیـد ازونـه پــایـی کــه راهـی گـشــایـد ازو
به بـخشایش و لطف دستی گشایبـبـخشا بـر این پیر بی دست و پای
جـوانی که بـا دل سـیاهی گذشـتبـه موی سـیه در تـبـاهی گـذشـت
سـیه مویی از من چـو بـرتـافت رویتـو نـیز از دل مـن سـیاهی بـشـوی
چـو شـد مـویم از نـور پـیری سـفـیدمــگـــردان ز نــور خـــودم نــاامــیــد
دلـم را کـه آمـد سـیـاهـی پــســنـدز «نـور عـلـی نـور» کـن بـهـره مـنـد
سـیـاهـی دل شـد مـرا تـو بـه تـویبـه دل رفـت گـویی سـیـاهـی ز مـو
بــــســــی در دل ایــــن آرزو آیــــدمکــه از دل ســیـاهـی بــه مـو آیـدم
ز مـوی ســفـیـد خــودم در حــجــابکــنــم از ســواد دل آن را خـــضــاب
گـرفـتــم کـه از دل شـود مـو سـیـاهچـگـونه کـنـم راسـت پـشـت دوتـاه
چــنـان مــانـده ام در نـمـاز خــضــوعکــه نــایـم دگــر بــا قــیـام از رکــوع
زمـانه کـمان وار پـشـتـم شـکـسـتز تـا سـرکـشـم بـر آن چـله بـسـت
کـنون می کـشـم زین کـمـان تـیر آههدف مـی کـنـم سـینه مـهر و مـاه
چــه حـاصـل ازیـن تــیـر گـردون گـذرچـو هرگز نشـد صـید کـامی شـکـار
نــیـنــدازم آن را ز شــســت هــوسغرض چیست از آنم تو دانی و بـس
نـخـواهـم ز تــو خــلـعـت خــسـرویکــزان گـرددم پــشــت دولـت قــوی
نـخـواهـم ز تـو عـلـم و فـضـل و هنـرکز افضال و احـسـان شـوم بـهره ور
نـخــواهـم ز تــو شـغـل اهـل صـلـاحکــزان گـرددم حــور و جــنـت مـبــاح
دلـی خـواهـم از تــو پــر از درد و داغکـش از غـیـر درد تــو بــاشــد فـراغ
دلــی خــواهـم آزاده از تــاب و پــیـچدر او غـیـر یـاد تـو نـگـذشـتـه هـیـچ
دلـی خـواهـم از هـر غـم و درد پـاکزانــــدوه نــــایــــاب تـــــو دردنــــاک
کــه تــا کــنـج نــابــود مــنـزل کــنـمز عــالــم هـمــه رو در آن دل کــنـم
کـنـم نـیسـت نـقـش کـم و بـیش رادر آن نیسـتـی گـم کـنـم خـویش را
کـشـم سـر بـه جـلبـاب گـم بـودگیز گــم بــودگــی یــابــم آســودگــی
چـو مـاهـی شـوم غـرق دریای ژرفزبــان را فـرو بـنـدم از صـوت و حـرف
بـرم ره بـه جـایی سـخـن مـخـتـصـرکـه بـاشـم ز نوی و کـهن بـی خـبـر
تـو بـینی بـه من خویشتـن را نه منتو گویی به من این سخن را نه من
نــیــایـم دگــر بــاز ازان نــیــســتــیشــوم مــخــزن راز ازان نـیـســتــی
بدین پایه جامی کسی یافت دستکه در بـند هستی نشد پای بـست
ز نـاقـص فـروغــان نـظــر بــرگـرفــتفــروغ از چــراغ پــیــمــبــر گــرفــت

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج