مریم اقبالیان – عقلم بگفت رفتی ؛ دل باورش نکرده …!!

دیشب به ماه گفتم ؛ ماه مرا ندیدی ؟
شاید شبی گذشته ؛ من راخبرنکرده …

ماه از نگاه تلخم ؛ ابری کشید رویَش
گفتا به حزن :” آیا ؛ ماهت سفر نکرده؟”

مهرش هنوز باقی است؛عطرش همی روان است
می بینمش به رویا ؛ از من حذر نکرده…

می خوانمش به ناز وُ؛ می گویَمَش نیازم
گفتم دعای صبرت ؛ در من اثر نکرده …

شاید تَنَت نباشد ؛ روحت همین حوالیست …
این دل به جز تو جانا! فکر دگر نکرده …

امواج غم بیاید ؛ این را بدان که من را
از هجر تو عزیزم ! دیوانه تر نکرده …